پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٣٣ - ١ محور عقيدتى سياسى

در روايت ديگرى نيز همكارى با نظام‌هاى ستمگر را تحريم كرده و فرموده‌اند:

(اعوان ظلمه) همكاران ستمگران در روز قيامت در خيمه‌هايى از آتش در انتظار مى‌مانند تا خداوند به حساب همه بندگان رسيدگى نمايد[١].

و نيز فرموده‌اند:

آنان (حاكمان ستمگر) را حتى در ساختن مسجد يارى نكنيد[٢].

و به يكى از ياران خود فرمودند:

اى عذافر خبردار شدم كه با ابو ايوب و ربيع [از عوامل دولت جور] همكارى دارى، چگونه خواهى بود روزى كه نام تو را در شمار اعوان ظلمه بانگ كنند.[٣]

على بن ابى حمزه گويد: دوستى داشتم كه از كارمندان دستگاه بنى اميه بود.

او از من خواست تا برايش از امام صادق عليه السّلام اجازه ملاقات بگيرم. من چنين كردم و او چون بر امام صادق عليه السّلام وارد شد سلام كرد و نشست سپس عرضه داشت: فدايت شوم، من دبير ديوان اين قوم هستم و از اين راه مال بسيارى كسب كرده‌ام و در كسب آن اموال چندان مقيد به حلال و حرام نبوده‌ام.

امام صادق عليه السّلام فرمودند:

اگر بنى اميه كسى را نمى‌يافتند تا برايشان نويسندگى كند و ماليات‌ها را جمع‌آورى نمايد و با اين كار موجب زيادى جمعيت آن‌ها شود، هرگز نمى‌توانستند حق ما را از ما بگيرند؛ اگر مردم آن‌ها و آنچه را در دست آنان بود ترك مى‌كردند، جز آنچه در دست آن‌ها بود به چيزى دست نمى‌يافتند.

جوان پرسيد: حال راه نجات من از اين گرفتارى چيست؟

[١] . وسائل الشيعه ١٧/ ١٧٩ ح ٦ به نقل از كافى و تهذيب.

[٢] . وسائل الشيعه ١٧/ ١٧٩ ح ٦ به نقل از تهذيب.

[٣] . وسائل الشيعه ١٧/ ١٧٩ ح ٦ به نقل از كافى.