پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٩ - ١ تازههاى سياسى

مى‌شد تا به وسيله آداب آن حضرت تربيت شده و به هدايت آن حضرت راه يابد. او مى‌گفت: هيچ چشمى نديده و هيچ گوشى نشنيده و بر دل هيچ بشرى خطور نكرده است كه با فضيلت‌تر از جعفر بن محمّد صادق را در علم و عبادت و ورع ببيند. و همچنين گفته است: من مدّتى با جعفر بن محمّد رفت و آمد داشتم. امّا او را جز در يكى از اين سه حالت نديدم. يا در حال نماز، يا در حال روزه و يا در حال قرائت قرآن بود. نديدم كه هرگز از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله روايت كند مگر اينكه با طهارت بود. هيچگاه كلام بيهوده نمى‌گفت. او از عالمان، عابدان و زاهدانى بود كه از خداوند مى‌ترسند[١].

منصور كه خود از كينه‌توزترين دشمنان امام صادق عليه السّلام بوده است درباره آن حضرت اين‌گونه شهادت داده است كه: جعفر بن محمّد از آن دسته كسان است كه خداوند درباره آنان فرموده: ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا؛ سپس اين كتاب را به آن بندگان خود كه [آنان را] برگزيده بوديم، به ميراث داديم و از جمله كسانى بوده كه خداوند آنان را انتخاب كرده و در كارهاى خير هميشه بر ديگران سبقت مى‌گيرند[٢].

امام صادق عليه السّلام فقط مرجع دانشمندان، فقها، محدّثان و رهبر نهضت فكرى و علمى زمان خود نبوده است. بلكه آن حضرت مرجعى براى سياستمداران و انقلابيّون نيز بوده است. چرا كه آن حضرت رهبر حقيقى خطّ انقلابى علوى بوده است. مى‌بينيم زيد شهيد فرزند امام زين العابدين عليه السّلام درباره قيام خود به آن حضرت رجوع كرده و با آن حضرت مشورت كرده است. زيد درباره امام‌

[١] . خولى، مالك بن انس ٩٤، محمد ابو زهره، كتاب مالك ٢٨.

[٢] . تاريخ يعقوبى ٢/ ٣٨٣ به نقل از خود امام صادق عليه السّلام، همچنين مناقب آل ابى طالب ٤/ ١٤٢ به نقل از خود آنحضرت.