پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠٦ - خط تربيتى امام صادق عليه السلام

و جدال و خصومت با آنان برحذر داشته است. آن حضرت چنين روايتى از امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السّلام نقل كرده كه: از جدال و دشمنى بپرهيزيد كه اين دو صفت دل‌هاى برادران را نسبت به يكديگر بيمار مى‌كند و در صحنه دل‌ها بذر نفاق مى‌روياند[١].

موضع امام صادق عليه السّلام در برابر قهر و قطع رابطه‌

امام صادق عليه السّلام پديده قطع رابطه و قهر ميان مؤمنان را اين‌گونه نكوهش كرده است كه: هيچگاه دو مرد به قهر از هم جدا نمى‌شوند، مگر اينكه يكى از آن دو و يا هر دوى آن‌ها مستوجب بيزارى و لعنت مى‌گردند.

معتّب به خدمت امام صادق عليه السّلام عرض كرد: خداوند مرا فدايت كند. اينكه مى‌فرماييد درباره ظالم صحيح است. امّا مظلوم را چه مى‌شود كه مستحقّ برائت و لعنت شود؟ حضرت فرمودند: زيرا او برادر مؤمنش را فرا نخوانده تا رابطه را با او وصل كرده و از عمل دوست خود چشم‌پوشى نمايد، از پدرم شنيدم كه مى‌گفت:

هنگامى كه دو نفر باهم نزاع و درگيرى مى‌كنند و يكى از آنان ديگرى را مورد ستم قرار مى‌دهد، بايد مظلوم به‌سوى ظالم برود و به او بگويد: اى برادر من بد كرده‌ام، تا اينكه با اين كار قهر را بين خود و او از بين ببرد. چرا كه خداوند تبارك و تعالى حاكم عادل است و خود حقّ مظلوم را از ظالم مى‌ستاند[٢].

خطّ تربيتى امام صادق عليه السّلام‌

روابط تربيتى امام صادق عليه السّلام با ياران و اصحاب خود براساس موعظه و

[١] . وسائل الشيعة ٨/ ٤٠٦، باب كراهة الانقباض مع النّاس.

[٢] . كافى ٢/ ٣٤٤ ح ١، بحار الانوار ٧٥/ ١٨٤، وسائل الشيعة ٨/ ٥٨٤.