پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٦ - دانش امام صادق عليه السلام به همه زبانها

مقداره». آن‌ها به زبان فارسى به امام صادق عرض كردند: ما عربى نمى‌دانيم. و امام عليه السّلام به زبان فارسى به آنان فرمودند: «هركه درم اندوزد، جزايش دوزخ باشد»[١].

٤. ابان بن تغلب روايت مى‌كند كه از منزل خود در مدينه خارج شدم و مى‌خواستم به ديدار امام صادق عليه السّلام بروم. هنگامى كه به در خانه آن حضرت رسيدم، ديدم گروهى نزد آن حضرت هستند و من آن‌ها را نمى‌شناختم و تاكنون كسانى را خوش‌چهره‌تر و خوش‌رفتارتر از آن‌ها نديده بودم كه در نهايت آرامش و طمأنينه بودند؛ امام صادق عليه السّلام حديث مى‌فرمود و در آن مجلس پانزده نفر از زبان‌هاى مختلف را به حديث خود تفهيم كرد كه در ميان آن‌ها عرب، فارس، نبطى، حبشى و صقلبى بودند. عرب مى‌گفت حديث عربى بگو. فارسى مى‌گفت به فارسى بگو. حبشى مى‌گفت به حبشى بگو و صقلبى آن حضرت را به سخن گفتن به زبان خود مى‌خواند. امام صادق عليه السّلام به يكى از اصحاب خود فرمودند: يك حديث است كه من براى هر گروهى آن را به زبان آن گروه بيان كردم‌[٢].

٥. بين امام عليه السّلام و عمّار ساباطى، گفت‌وگويى به زبان نبطى درگرفت. عمّار ساباطى مبهوت شد و همچنان كه مى‌رفت، مى‌گفت نديدم كسى فصيحتر از شما به زبان نبطى سخن بگويد.

امام صادق عليه السّلام به او فرمودند: «اى عمّار، و به همه زبان‌ها»[٣].

[١] . الإمام الصادق كما عرفه علماء الغرب/ ٤٦.

[٢] . الإمام الصادق كما عرفه علماء الغرب/ ٤٦- ٤٧.

[٣] . اختصاص ٢٨٣.