فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٩٥ - دسته دوم - خوردنيها و نوشيدنيهاى مكروه

و اگر مالك خودش داوطلب شد كه آن را در مقابل عوض به او بدهد، چنانچه مقدار عوض را معلوم نكرده باشد، بر شخص مضطر واجب است كه اگر آن خوراكى يا نوشيدنى مثلى است- نظير گندم، نان و امثال اينها- مثل آن را به مالك بدهد؛ و اما اگر قيمى است- مانند گوسفند، مرغ و امثال اينها- قيمت آن يعنى ثمن المثل آن را به او بپردازد؛ و اما اگر مالك بخواهد عوض آن را معيّن كند، واجب نيست كه حتماً به قيمت عادله و يا كمتر را تعيين نمايد، بلكه مى‌تواند گرانتر از قيمت عادله- البته تا جاى كه موجب حرج بر شخص مضطر نباشد- را معيّن نمايد؛ و الا حق ندارد، چنين عوضى كه موجب حرج است را تعيين نمايد. و بعد از آنكه عوض معيّن شد، اگر شخص مضطر قدرت پرداخت آن را داشته باشد، واجب است در صورت مطالبه مالك، آن را بپردازد؛ و اگر قدرت پرداخت نداشته باشد، دينى بر ذمّه او مى‌ماند تا در هنگام قدرت بپردازد.

فرضيّه دوم: مالك طعام نزد او حاضر نباشد، كه در اين فرضيّه جائز است شخص مضطر به مقدار سدّ رَمق از آن طعام بخورد، و قيمت آن را بر ذمّه خود بگيرد؛ و نمى‌تواند آن قيمت را كمتر از ثمن المثل معيّن كند؛ و احوط آن است كه اگر به حاكم شرع دسترسى دارد، به او مراجعه كند؛ و اگر به حاكم شرع دسترسى ندارد، به عدول مؤمنين مراجعه كند.

١٠٤- غذاء خوردن بر سفره‌اى كه چيزى از مسكرات و يا فقّاع مى‌نوشند حرام است.

دسته دوم- خوردنيها و نوشيدنيهاى مكروه:

١٠٥- خوردنيها و نوشيدنيهاى مكروه عبارتند از:

الف- چيزهايى كه جنب و حائض و نفساء و كسى كه پرهيز از نجاست نمى‌كند با رطوبت دست بر آنها گذاشته باشد.

ب- پياز و سير، براى كسى كه قصد ورود به مجامع عمومى دارد.

ج- پياز و سير در شب جمعه.