آن از دست مسلمانى كه معتقد به حرمت آب انگور جوشيده قبل از ثلث شدن است كافى مى‌باشد، هرچند او خبر ندهد كه آب انگورش ثلث شده است، بلكه اگر از اعتقاد شخص ذو اليد هم خبر نداشته باشد، همينكه آن شخص مسلمان باشد كافى است؛ بلى، اگر اطلاع داشته باشد كه ذو اليد مسلمانى است كه آب انگور جوشيده قبل از ثلث شدن را حلال مى‌داند- مثلًا معتقد است به اينكه آب انگور وقتى شيره شد حلال است هرچند ذهاب ثلثان نشده باشد و يا معتقد است به اينكه لازم نيست ذهاب ثلثان آن حتماً به وسيله آتش باشد، بلكه اگر به وسيله وزش باد و طول مكث آن در آفتاب ذهاب ثلثان شده باشد حلال است- در چنين فروضى اگر ذو اليد به كسى بگويد شيره انگور من با آتش ذهاب ثلثين شده و دو ثلثش بخار شده است، احتياط آن است كه از آن اجتناب كنند و به گفته صاحبش اعتماد ننمايند؛ مگر در صورتى كه اطمينان حاصل كنند كه راست مى‌گويد، كه در اين صورت بنابر اقوى مى‌توانند به قول او اعتماد كنند.

٩٤- خوردن مال غير- هرچند كافرى باشد كه مالش محترم است- بدون اذن و رضاى او حرام است؛ و استفاده از مال غير وقتى حلال مى‌شود كه اذن و اجازه صاحبش إحراز شود، و در حديث آمده است: «كسى كه بدون دعوت بر سر طعام ديگرى حاضر شود، آنچه را مى‌خورد مثل قطعه‌اى آتش است كه فرو مى‌برد».

٩٥- خوردن طعامهاى لذيذ كه از حلال تهيه شده باشند اشكال ندارد؛ و حرام دانستن طعامهاى لذيذ بر خود، خوب نيست؛ بلى، إسراف و تبذير حرام است.

٩٦- خوردن خوراكيهاى معمولى از قبيل نان، خرما، خورشت، ميوه و ... و بنابر ظاهر نوشيدن آشاميدنى‌هاى متعارف مثل دوغ و ... از خانه پدر، مادر، فرزند، برادر، خواهر، عمو، عمه، دايى، خاله و دوستان بدون إحراز رضايت آنان جائز است، حتى در غير حال ضرورت، و نيز بر زن جائز است كه از خوردنى‌ها و نوشيدنى‌هاى متعارف خانه شوهر خود بدون إحراز رضايت او بخورد، و نيز بر وكيل حفظ و نگهدارى خانه و اموال ديگرى جائز است كه از خوردنى‌ها و نوشيدنى‌هاى متعارف خانه موكّل خود بدون إحراز رضايت او تناول كند.