فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٩ - ح - آب انگورى كه به سبب آتش يا آفتاب جوش بيايد

٨٧- مَويز خودش آب ندارد و اينكه در فقره قبل گفته شد عصير آن با جوش آمدن به وسيله آتش حرام نمى‌شود، منظور آب مويز است كه يا آنرا كوبيده و با آب مخلوط كنند و يا در آب خيس كنند تا بعد از خيس شدن فشارش دهند كه عصاره‌اش بيرون آيد؛ و اما اگر همانطور كه هست آب در ميانش بيفتد، ظاهراً آن آب عصير مويز نيست، بنابراين اگر كشمش را در غذاء پخته بريزند يا داخل كوفته يا كباب و امثال آن بگذارند و فرضاً آب در آن بيفتد و يقين به غَلَيان آن حاصل شود، اشكال ندارد، تا چه رسد به صورتى كه يقين به جوش آمدنش حاصل نشود.

٨٨- از بين اقسام عصير، ظاهراً آن عصيرهايى كه با جوش آمدن خود بخود حرام مى‌شوند، حرمتشان جز به وسيله سركه شدن زائل نمى‌گردد و بخار شدن دو ثلث آنها با آتش اثرى در حلال شدنشان ندارد؛ و اما آن عصيرهايى كه با آتش و مثل آن بجوش آمده و حرام شده‌اند، حرمتشان با بخار شدن دو ثلث آنها از بين مى‌رود و حلال مى‌شوند؛ و احوط آن است كه بخار شدن دو ثلث آنها با آتش يا چيزى كه آنها را بجوشاند صورت بگيرد نه با حرارت هوا و وزش باد؛ بلى، لازم نيست از بين رفتن دو ثلث در حال جوشيدن آنها صورت گيرد، پس اگر اندكى كمتر از دو ثلث با جوشيدن بخار شود و آن مقدار اندك بعد از جوشيدن و قبل از سرد شدن تبخير گردد كافى است، پس اگر سه ششم آن بر روى آتش تبخير شود و يك ششم باقيمانده بعد از قرار گرفتن ديگ روى زمين تبخير شود حلال مى‌گردد.

٨٩- بنابر احتياط اگر عصير جوشيده‌اى پيش از بخار شدن دو ثلث آن تبديل به شيره شود حلال نيست.

٩٠- اگر آب انگور را با آب مخلوط كنند و آنگاه بجوشانند تا دو ثلثش بخار شود حلال نمى‌شود؛ مگر اينكه يقين كنند كه دو ثلث از آب انگور بخار شده است، مثلًا اگر شش كيلو آب انگور را با يك كيلو آب مخلوط كرده باشند، وقتى حلال مى‌شود كه از آن هفت كيلو فقط دو كيلو باقى بماند.

٩١- اگر مقدارى آب انگور نجوشيده را به آب انگور در حال جوش كه دو ثلثش‌