فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٨ - ح - آب انگورى كه به سبب آتش يا آفتاب جوش بيايد

و حلال نمى‌گردد؛ و اما در عكس آن- نظير اينكه نيم كيلو سركه براى تبديل بيست كيلو خمر به سركه بر آن ريخته شود- هنگام تبديل خمر به سركه مجموع پاك و حلال مى‌شود، حتى مثل دانه‌هاى انگور كه در سركه است.

ز- فُقّاع:

فُقّاع يعنى آب جويى كه ورآمده و به حال نَشيش درآمده باشد و يا بر اثر حرارت به غَلَيان افتاده باشد.

٨٣- همانطور كه در جلد ١، صفحه ٨١، فقره (١٩٨) مشروحاً ذكر گرديد فُقّاع نجس است و خوردن آن حرام مى‌باشد؛ ولى آب جويى كه يكى از اين دو حالت را ندارد و به آن ماء الشّعير مى‌گويند پاك است و خوردن آن جائز است.

ح- آب انگورى كه به سبب آتش يا آفتاب جوش بيايد:

٨٤- آب انگور اگر به سبب آتش يا آفتاب جوش بيايد- يعنى به حال غَلَيان يا نَشيش درآيد- تا دو سوم آن توسط جوشش با آتش كم نشود يا تبديل به سركه نگردد خوردنش حرام است؛ ولى اگر خود بخود جوش بيايد، بنابر احتياط لازم فقط با تبديل شدن به سركه خوردنش حلال مى‌شود.[١]

٨٥- ظاهراً آبى كه در دانه انگور است حكم افشرده آن را دارد و اگر بخودى خود و يا با آتش جوش بيايد حرام است؛ بلى، مادامى كه يقين به غَلَيان آن حاصل نشده باشد، حكم به حرمتش نمى‌شود، پس اگر انگور داخل ديگ در حال جوش بيفتد و در آب ديگ بالا و پايين بشود حرام نمى‌گردد؛ مگر اينكه يقين كنند آب داخل انگور نيز بجوش آمده است؛ و صرف بالا و پايين شدن دانه دليل بر غَلَيان آب داخل آن نيست.

٨٦- افشرده مَويز يا خرما اگر با آتش بجوشد حلال است، هرچند خود بخود بجوشد؛ مگر اينكه مُسكِر بودنش ثابت شود؛ و ظاهراً جوشش با آفتاب هم مانند جوشيدن با آتش است و حكم آن را دارد.

[١] - مسائل مربوط به كم شدن دو سوم آب انگور در جلد ١، صفحات ١٠٧ و ١٠٨ بيان شده‌اند.