فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٤٤ - مشتركات مربوط به صيد
مشتركات مربوط به صيد
٣٩- حيوانى كه شكار آن به وسيله سگ يا هر آلت شكارى ديگر با اجتماع همه شرائط شكار- كه بيان شدند- حلال است، عبارت است از هر حيوان وحشى و گريزپا- چه مرغ باشد و چه حيوان صحرائى، چه به اصل خلقت وحشى باشد مانند گاو وحشى، آهو، و كبك و چه در اصل خلقت اهلى بوده و سپس وحشى يا چموش شده- پس هر حيوان اهلى وحشى شده كه به آسانى گرفته نشود نيز با شكار حلال مىباشد؛ اما حيواناتى مانند گاو، گوسفند و مرغ خانگى كه در اصل خلقت اهلىاند و وحشى نشدهاند و يا حيوانات حلال گوشت وحشى كه بر اثر تربيت اهلى مىشوند مانند آهو، بزكوهى و ...
پس از مدتى ماندن با انسان، خوى وحشىگرى آنها از بين مىرود و مأنوس و رام انسان مىگردند، با تذكيه شكارى حلال نمىشوند؛ بلكه براى حليّت گوشتشان بايد ذبح شوند.
٤٠- از مشتركات مباح بودن ابزار شكار است، به بيانى كه در ضمن فقره (٣٦) ذكر گرديد.
٤١- بچه چهار پايان وحشى قبل از آنكه قادر به دويدن شده باشد و نيز جوجه پرندگان وحشى قبل از پرواز در آمدن با تذكيه شكارى حلال نمىشوند، بنابراين اگر مثلًا آهويى با بچهاش يا مرغ وحشى با جوجهاش هدف تير واقع شوند و هر دو بميرند،