قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١٤٨ - ٢ ازدواج

نيست، پس مراد از اظهار زينت، اظهار محل آنها است؛ يعنى عضوى كه به زينت آراسته مى‌شود نبايد براى نامحرمان آشكار شود. البته خداوند متعال از اين حكم آنچه را كه به طور عادى آشكار است استثناء كرده است و در روايت است كه مقصود از «آنچه ظاهر است» صورت، دو كف دست و قدم‌هاست.[١]

در ادامه آيه آمده است: وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى‌ جُيُوبِهِنَّ. مقصود از اين جمله نيز پوشاندن سينه‌ها با آن جامه‌اى است كه زنان سر خود را با آن مى‌پوشانند. به هر روى، پوشاندن بدن از نگاه نامحرم و فرو بستن چشم از نگاه به نامحرم، راهى مهم براى حفظ عفت و پاكدامنى افراد جامعه است كه مردان و زنان مسلمان بدان مكلف شده‌اند.

٢. ازدواج‌

دو آيه از سوره نور، ازدواج را يكى از مهم‌ترين راهكارهاى عفّت و پاكدامنى به شمار آورده است. بر اساس اين آيات، غريزه جنسى تأييد و ناديده انگاشتن يا سركوب آن نفى شده است. در آيه نخست، از توصيه خدا به همسر دادن دختران و پسران يا مردان و زنان مجرد،[٢] خواه آزاد يا برده، استفاده مى‌شود[٣] كه بزرگ‌ترها و متمكنان جامعه‌[٤] براى ازدواج كسانى كه بدون همسرند، مى‌بايست پيش‌قدم شوند و آنان را يارى كنند. در اين آيه بدان رو پسران و دختران مخاطب خدا نيستند كه اين گروه‌

[١]. همان، ص ١٥٦.

[٢]. ر. ك: التبيان فى تفسير القرآن، ج ٧، ص ٤٣٢؛ تفسير الكاشف، ج ٥، ص ٤٢٠؛ ترجمه تفسير الميزان، ج ١٥، ص ١٥٧.

[٣]. ترجمه جوامع الجامع: ج ٤، ص ٣٠٩.

[٤]. ر. ك: تفسير الكاشف، ج ٥، ص ٤٢٠:« الخطاب للمسلمين جميعاً، و الأمر هنا للاستحباب».