قرآن، كتاب اخلاق - سبحانىنيا، محمد تقي - الصفحة ١٠٨ - ٣ يقين به پاداش شايسته خداوند
٣. يقين به پاداش شايسته خداوند
عامل ديگرى كه قرآن كريم سعى دارد تا بندگان مؤمن را دلگرم كند و تحمل مشقات دنيا را بر آنان آسان سازد، وعده پاداش بىحساب به صابران است. اينكه انسان به پاداش الهى ايمان داشته باشد و باور كند همه مقدرات الهى از حكمت بىحساب او نشأت گرفته و در پس انواع رنجها و سختىها براى شكيبايان، پاداش وصفناپذير مقدر است، پذيرش سختىها را بر او گوارا مىكند و آستانه تحملش بهشدت افزايش مىيابد.[١] تعدد وعدههاى الهى به صابران و تنوع پاداشهاى آنان و تأكيد به اين كه خدا پاداش صابران را ضايع نمىكند،[٢] هر مؤمنى را سرِ شوق مىآورد و تحمل و شكيبايىاش را به اوج مىرساند. آمرزش گناهان،[٣] حُسن عاقبت و رستگارى،[٤] بهره بزرگ اخروى،[٥] نعمتهاى متنوع
[١]. بقره: ١٥٥: وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ؛ و البته شما را به چيزى مانند ترس و گرسنگى و نقصى در مالها و جانها و محصولات مىآزماييم و تو اى رسول ما صابران را مژده بده.
[٢]. هود: ١١٥: وَ اصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ؛ اى پيغمبر! صبر و بردبارى پيشهگير و بدان كه خداوند پاداش نيكوكاران را تضييع نمىنمايد؛ يوسف: ٩٠: إِنَّهُ مَنْ يَتَّقِ وَ يَصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ؛ البته هر كس پرهيزكارى و صبر پيشه كند خداوند مزد نيكوكاران را ضايع نمىكند.
[٣]. نحل: ١١٠: ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هاجَرُوا مِنْ بَعْدِ ما فُتِنُوا ثُمَّ جاهَدُوا وَ صَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ؛ پس از اينها، خدايت به آنان كه بعد از عذاب ديدن هجرت كرده و سپس جهاد كرده و استقامت ورزيدهاند، آمرزنده و مهربان است.
[٤]. مؤمنون: ١١١: إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِما صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفائِزُونَ؛ امروز پاداش شكيبايى آنان را مىدهم چرا كه آنها رستگارانند.
[٥]. فصلت: ٣٥: وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ؛ بدين بزرگوارى كسى نمىرسد مگر اهل شكيبايى باشد. بدين مقام نمىرسد مگر آن كه حظّ بزرگى داشته باشد.