قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١٤٣ - معناى اصطلاحى عفت

وى در بخش ديگرى به «رام ساختن قوه شهوت در موضوع خوردن و شهوت جنسى، چه از نظر كميت و چه از نظر كيفيت» تصريح و اشاره مى‌كند «مقصود از تابع عقل بودن، نگه داشتن جانب اعتدال و پرهيز از افراط و تفريط است».

در كتاب اخلاق اهل بيت (عليهم السلام) نيز آمده است: «عفّت، پرهيز و چشم‌پوشى از هر ميل حرام و ناپسند مربوط به شكم و عورت، و رهايى از بندگى خواركننده برابر شكم و شهوت جنسى است».[١] مؤلف اين كتاب معتقد است عفّت از برترين خصايص انسانى است كه به كمال ايمان و شرافت انسان برخوردار از آن دلالت مى‌كند و عزّتمندى و كرامت او را آشكار مى‌سازد.

صاحب جامع السعادات با تصريح به اين كه معناى عفّت، اعتدال و ميانه‌روى در قوه شهوت است، دو صفت «شره» و «خمود» را جانب افراط و تفريط قوه شهوت مى‌داند و سپس مصداق اعتدال و ميانه‌روى را در خوردن و غريزه جنسى به اختصار تبيين مى‌كند. وى در خوردن، به دو اصل «رعايت لقمه پاك و حلال» و «پرهيز از پرخورى»، تأكيد مى‌كند و در غريزه جنسى رعايت دو اصل «فرو نشاندن ميل جنسى از راه حلال» و «تكثير نسل» را لازم مى‌داند.[٢]

[١] ١. اخلاق اهل بيت( عليهم السلام)، ص ٦٠:

[٢]. جامع السعادات، ج ٢، ص ١٢. نيز، ر. ك: جامع السعادات، ترجمه: كريم فيضى، ج ١، ص ٥٢٨. نيز، ر. ك: اخلاق اهل بيت( عليهم السلام)، ص ٦١:« ليس المراد بالعفّة حرمان النفس من أشواقها و رغائبها المشروعة فى المطعم و الجنس. و إنما الغرض منها هو القصد و الاعتدال فى تعاطيها و ممارستها، إذ كل إفراط أو تفريط مضر بالانسان، و داع إلى شقائه و بؤسه».