قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١٣٩ - پيامد بىحيايى

دست دارد مانند كسانى است كه عمل زشتشان در نظرشان زيبا جلوه كرده و پيرو هواى نفسانى خود شده‌اند؟».[١]

اين آيات و نيز آيات مشابه،[٢] به خوبى بيان مى‌كنند وقتى عملى نزد شخص، زيبا جلوه‌گر شود، از انجام آن ابا نمى‌كند و همان رفتارى را كه تا پيش از آن در نظرش زشت بود و از انجام آن شرم داشت، با زيبا جلوه‌گر شدنش به راحتى انجام مى‌دهد و در واقع شرم و خجالت اوليه زدوده مى‌گردد.

پيامد بى‌حيايى‌

همان گونه كه گذشت، بى‌حيايى به منزله از بين رفتن اعتقاد به زشتى رفتارهايى است كه بر اساس آموزه‌هاى دينى زشت هستند و نيز عدم اعتقاد به نظارت خدا و ملائكه مأمور ثبت و ضبط اعمال. و اين هر دو، به منزله انكار دين است. امام صادق (ع) در تأثير بى‌حيايى بر ايمان مى‌فرمايد:

لا إيمانَ لِمَن لا حياءَ لَهُ.[٣]

كسى كه شرم ندارد ايمان ندارد.

و نيز در بيان پيامبر خدا (ص) «حيا، زينت ايمان است»[٤] و در بيان امام على (ع) «حيا، كليد هر خوبى است».[٥] از اين احاديث شريف استنباط

[١]. محمد: ١٤: أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ.

[٢]. ر. ك: غافر: ٣٧: وَ كَذلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِهِ وَ صُدَّ عَنِ السَّبِيلِ وَ ما كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِي تَبابٍ‌؛ و اين گونه رفتار زشت فرعون در نظرش زيبا مى‌نمود، و از راه حق و خداپرستى دور ميشد و انديشه‌هاى ناروا و مكر و تدبيرش جز بر زيان و هلاكتش به كار نيامد.

[٣]. الكافى، ج ٢، ص ١٠٦.

[٤]. مستدرك الوسائل، ج ١، ص ٤٨٨، ح ١٢٤٤:« ألحَياءُ زينَةُ الإِسلامِ؛ حيا زينت اسلام است».

[٥]. غرر الحكم، ح ٢٩٥:« ألحَياءُ مِفتاحُ كُلِّ الخَير؛ حيا، كليد همه خوبى هاست».