قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١٥٧ - رابطه حجاب و عفاف

اختصاص حداكثرى همسر براى شوهر خود و مستور بودن او از بيگانه، از مشخصه‌هاى آن است. پيامد حجاب در جوامعى كه به آن پايبندند، هم براى مردان و هم براى زنان مبارك است كه به اختصار بدان اشاره مى‌كنيم:

پيامد حجاب زنان براى مردان:

از آن جا كه در جوامع پايبند به حجاب، ارتباط نامشروع مرد و زن بيگانه فراهم نيست، زنان، علاقه‌مندى به خودآرايى را فقط براى همسر خود ابراز مى‌دارند كه براى همسرانشان نيز مطلوب است. همچنين با وجود حجاب، لذّت و بهره جنسى مردان از زنان ديگر، حتى با نگاه نيز ممكن نيست. ازاين‌رو او به همسر خود راضى و از تمكين او به لذّت كافى دست پيدا مى‌كند. البته گاهى براى مردان شرايط كاميابى از زنان بيگانه فراهم مى‌شود كه به خويشتن‌دارى و كنترل نفس نياز است كه با قدرت ايمان و تقوا شدنى است.

پيامد حجاب براى زنان:

فراهم نبودن لذّت‌جويى از غير همسر براى مردان، باعث مى‌شود زنان به كاميابى از همسران خود خشنود و به آنان حريص باشند. اين امر ميل به خودنمايى را در زنان مى‌كاهد و چون ارتباط با مردان بيگانه در سطح وسيع فراهم نيست، جسارت خودنمايى در برابر آنها نيز از او سلب مى‌شود. نتيجه اين دو نوع پيامد، دلبستگى بيشتر زن و شوهر به يكديگر، و محفوظ و مستحكم و گرم ماندن كانون خانواده است.

قرآن كريم اين راهكار را در جهان آخرت و بهشت نيز سارى و جارى دانسته است؛ يعنى على‌رغم توصيف بسيار حيرت‌انگيز قرآن از زيبايى زنان بهشتى، محصور بودن در قلمرو همسر خويش و نيز مستور بودن از نگاه ديگران را شاخصه آنها مى‌داند. در سوره الرحمن مى‌فرمايد: