است؛ يعنى اگر جامعه‌اى بخواهد عفاف و پاكدامنى در آن حكم‌فرما باشد راهى جز اصلاح ارتباط بين زن و مرد و نيز به حداقل رساندن آن ندارد؛ و اگر از رابطه ميان زن و مرد در جامعه گريزى نباشد، بايد بر اساس حدود شرعى و اخلاقى تنظيم و سامان يابد؛ زيرا بدون تدوين چارچوب مشخص مبتنى بر آموزه‌هاى اخلاقى و دينى براى ارتباط با جنس مخالف، زمينه فساد، فراهم و وقوع آن اجتناب‌ناپذير مى‌شود.

خداوند، انسان و حتى حيوانات و نباتات را بر مبناى دو جنس نر و ماده آفريده و بين اين دو، گرايش و تمايل قرار داده است، سپس براى انسان ازدواج را مشروعيت بخشيد تا زمينه آرامش‌[١] آنان را فراهم و بقاء نسل آنان را تضمين كرده باشد.[٢] ازاين‌رو از آغاز آفرينش، علاقه و گرايش بين دو جنس مخالف بوده و تا پايان نيز خواهد بود و چون انسان فطرتاً لذّت‌جوست و لذّت‌جويى حداكثرى نيز از اهداف هميشگى اوست، در تعامل با جنس مخالف نيز دائماً دنبال لذّت بيشتر است. در باره لذّت جنسى، آموزه‌هاى دينى سه ويژگى «پاك»، «مانا» و «در شأن حرمت انسانى» را پيشنهاد مى‌كند و نيل به اين لذّت را فقط در گرو ازدواج و رعايت حجاب با تعريف اسلامى آن مى‌داند؛ حجابى كه‌

[١]. روم: ٢١: وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ‌؛ و يكى از آيات او اين است كه براى شما از خود شما همسرانى خلق كرد تا به سوى آنان ميل كنيد و آرامش گيريد و بين شما مودّت و رحمت قرار داد و در همين نشانه‌هايى است براى مردمى كه تفكر كنند.

[٢]. شورا: ١١: فاطِرُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً وَ مِنَ الْأَنْعامِ أَزْواجاً يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ؛ او كه پديد آورنده آسمان‌ها و زمين است، و از جنس خود شما برايتان همسرانى آفريد، و نيز براى چارپايان جفت خلق كرد، و به اين وسيله نسل شما و چارپايان را زياد كرد. هيچ چيزى مثل او نيست، و او شنوا و بينا است.