یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٣ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٨٣

دوستان عیب نظربازی حافظ مکنید که من او را ز محبان شما [١] میبینم

ایضاً در غزلی که با این بیت آغاز میشود:

دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما

میگوید:

روی خوبت آیتی از لطف بر ما کشف کرد زین سبب جز لطف و خوبی نیست در تفسیر ما

ایضاً در غزلی که [با] این بیت آغاز میشود:

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست سخن شناس نهای دلبرا خطا اینجاست

سرم به دنیی و عقبی فرو نمیآید تبارک اللَّه ازین فتنهها که در سر ماست

در اندرون من خسته دل ندانم کیست که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

تا میگوید:

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست

ایضاً در غزلی که با این بیت آغاز میشود:

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشت واندر آن برگ و نوا خوش نالههای زار داشت

میگوید:

خیز تا بر کلک آن نقاش جان افشان کنیم کاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت