یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٧ - حجاب - جواز نظر به وجه و کفین

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ١٧٧

این روایت مربوط است به نظر زنان بر مردان که البته سیره جای شکی در آن باقی نمیگذارد. در مستمسک میگوید:

بناء علی عدم الفصل بین الرجل و المرأة المؤید ذلک کله او المعتضد بما ورد من نظر سلمان لکف الزهراء و هی دامیة و نظر جابر وجهها و اصفر تارة و احمر اخری.

ایضاً میگوید:

و تعرض جملة من النصوص الواردة فی باب حکم النظر فی جملة من الموارد التی هی مظنة الاستثناء للذراعین و الشعر والرأس، دون الوجه و الکفین مع انهما اولی بالتعرض ... و مثلها ما تضمن کشف المرأة وجهها فی الاحرام.

٤. و بذلک کله یمکن الخروج عن عموم ادلة التحریم لوتم. کیف لا و قوله تعالی: ولیضربن بخمرهن علی جیوبهن مشعر باختصاص الحکم بالجیوب فلایعم الوجوه.

و قوله تعالی: ولایبدین زینتهن ... مخصّص بغیر الظاهرة و اجماله مانع عن العموم.

والامر بالغض لاعموم فی متعلقه، و حذفه لایقتضیه، اذ حمله علی العموم لکل شی ء ممتنع و لاسیما بملاحظة التعبیر بقوله تعالی: من ابصارهم او بقوله تعالی: ابصارهم (؟) فان کلمة من ظاهرة فی التبعیض و الظاهر کونها بلحاظ المتعلق و تقدیر کل شئ من بدن المرأة لا قرینة علیه، بل المناسب جداً بقرینة ما بعده ان یکون متعلقه الفروج، مع ان کون المراد من الغض الغمض غیرظاهر. و مادل علی ان المرأة عی و عورة ظاهراً فی کونها عورة و لوکانت متسترة و لذا امر بسترهن فی البیوت.