یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٠
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٤٣٠
در شرایط انحرافی منجر به سیاهیها میشوند*، ایلاج لیل در نهار و ایلاج نهار در لیل میشود. بس زیادتها که اندر نقصهاست [١] (آیه ابتلاء به خوف و جوع و نقص ...). در مصائب، پوستهها و قشرها شکسته میشود و تعین بهم میریزد. هر موجودی به حسب مرحلهای که دارد وضع محافظه کاری دارد که با ترقی مخالف است.
داستان یوسف و زندان:
آمد از آفاق یار مهربان یوسف صدّیق را شد میهمان
کآشنا بودند وقت کودکی بر وساده آشنایی متکی
یاد دادش جور اخوان و حسد گفت کان زنجیر بود و ما اسد
عار نبود شیر را از سلسله ما نداریم از قضای حق گله
... گفت چون بودی تو در زندان و چاه گفت همچون در محاق و کاست ماه
در محاق ار ماه نو گردد دوتا نی در آخر بدر گردد بر سما
... گندمی را زیر خاک انداختند پس ز خاکش خوشهها برساختند
بار دیگر کوفتندش ز آسیا قیمتش افزود و نان شد جانفزا
باز نان را زیر دندان کوفتند گشت عقل و فهم و جان سودمند
[١] زیبایی توبه بعد از گناه است، ترقیات بشر مدیون جنگها و رقابتهاست، اگر اختناق نبود آزادیخواهی وجود نداشت، اگر ظلم نبود عدالتخواهی وجود نداشت.