یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٨

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٤٥٨

با هیچ کس نشانی زان دلستان ندیدمحافظ ١ ١٤.

بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایبان داردحافظ ٢ ٩٨.

بحری است بحر عشق که هیچش کناره نیستحافظ ١ ٢٥، ٢٧.

بدین شکرانه میبوسم لب جامحافظ ١ ٢٤.

بر آستانه میخانه هرکه یافت رهیحافظ ٢ ١٠٩.

برخیز و مخور غم جهان گذرانخیام ٢ ٤٢٨، ٤٣٨.

بر در مدرسه تا چند نشینی حافظحافظ ١ ٧٠.

برسر آنم که گر ز دست برآیدحافظ ١ ٣٧.

بر عمل تکیه مکن خواجه که در روز ازلحافظ ١ ٩٣.

برو ای زاهد خودبین که ز چشم من و توحافظ ١ ١٨، ٦٣.

برو شیر درّنده باش ای دغل- ١ ٣١٤.

بشنو از نی چون حکایت میکندمولوی ٣ ٨٩.

بعد از این نور به آفاق دهم از دل خویشحافظ ٢ ١٠٦.

بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاهحافظ ١ ٦٧.

بگشا بند قبا تا بگشاید دل منحافظ ١ ٦٦.

بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبودحافظ ١ ٤٥.

بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلویحافظ- ٤٠.

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشتحافظ ٣ ٣٣.

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشتحافظ ٢ ٨٣.

بوی یکرنگی از این قوم نمیآید خیزحافظ ١ ٣٥.

به بوی زلف و رخت میروند و میآیندحافظ ١ ٨١، ٨٤.

به بوی نافهای کاخر صبا زان طرّه بگشایدحافظ ٢ ٣٨.

به پیر میکده گفتم که چیست راه نجاتحافظ ١ ٣٦.

به حرص ار شربتی خوردم مگیر از من که بد کردم- ١ ١٠٠.

به خرمن دو جهان سر فرو نمیآرندحافظ ١ ١٠٨.

بهر یک جرعه که آزار کسش در پی نیستحافظ ١ ٩٧.

به سرّ جام جم آنگه نظر توانی کردحافظ ١ ١٠٠.

به سعی کوش اگر مزد بایدت بودنحافظ ١ ٩٣.

به صدق کوش که خورشید زاید از نفستحافظ ١ ١٠٧.

به طهارت گذران منزل پیری و مکنحافظ ١ ١٠١.

به عزم مرحله عشق پیش نه قدمیحافظ ١ ٢٥، ٢٧.

به عشوه گفت که حافظ غلام طبع توامحافظ ١ ٦٨.

به کوی عشق منه بیدلیل راه قدمحافظ ١ ٣٤، ٤٧.