یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٦٦ - خوارج

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٣٦٦

٢٥٦ فجرالاسلام:

تعصب جاهلانه:

فسرت الجملة سیر البرق الی من یعتنق هذا الرأی (عدم جواز تحکم در وظیفه دینی) و تجاوبتها الانحاء و اصبحت شعار هذه الطایفة.

٣. بعضی از اینها یا غالب اینها قرّاء قرآن بودند.

غرور به عبادت:

٤. اینها از علی اقرار به خطا و گناه و نقض پیمان میخواستند و دیگر اقرار به شرک میخواستند. احمد امین میگوید: علی در منتهای بصیرت سر باز زد از اقرار به خطا و اگر اقرار میکرد اکثر اصحابش از او برمیگشتند.

از علی اقرار به کفرمی خواستند:

و چگونه اقرار به شرک میکرد و او اول مقرّ به توحید بود. ببینید چه توقعی از چه کسی داشتند!.

رفتار عادلانه و دمکرات منشانه علی با آنها:

٥. گاهی علی خطبه میخواند در مسجد، یکمرتبه از نواحی مسجد فریاد بلند میشد: لاحکم الّا للَّه. یکی او را دید، این آیه را خواند: و لقد اوحی الیک و الی الذین من قبلک لئن اشرکت لیحبطنّ عملک. ابن ابی الحدید در جلد ١ از حضرت صادق روایت کرده که مولی در حال نماز بود و قرائت میخواند که ابن الکوّاء این آیه را خواند.

امر به معروف و نهی از منکر جاهلانه:

٦. همینکه از رجوع و توبه علی مأیوس شدند:

اجتمعوا فی منزل احدهم و خطب خطیبهم یقول: اما بعد فواللَّه ما ینبغی لقوم یؤمنون بالرحمن و ینیبون [١] الی حکم القران، ان تکون هذه الدنیا اثر عندهم من الامر بالمعروف و النهی عن المنکر و القول بالحق و ان منّ و ضرّ، [٢] فانه من یمنّ و یضرّ فی هذه الدنیا فان ثوابه یوم القیمة رضوان اللَّه و الخلود فی جناته