یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٩٧ - خوردن، شهوت بطن

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٣٩٧

فکرشان میشود متوجه مسائل بالا بشود.

٤. از جمله آفات شکم خوارگی اثری است که روی عزم در جهت سست کردن میگذارد. یک شکم پر لذیذ قادر است که یک تصمیم بزرگ را منفسخ کند. علی علیه السلام در آخرین خطبه نهج البلاغه که در مقام حثّ بر جهاد است میفرماید: لاتجتمع عزیمة و ولیمة. در حقیقت میخواهد بفرماید مردمی که به خوشگذرانی عادت کردهاند نمیتوانند تصمیم جهاد بگیرند.

درست است که من حرّم زینة اللَّه التی اخرج لعباده و الطیبات من الرزق، اما این نکته مسلّم است که پلومرغ بهشتی هم که باشد و مرتب صرف شود، از صفای عقل و از صلابت اراده میکاهد.

٥. شهوت بطن اثر میگذارد روی شهوت فرج و محرک آن شهوت است. هر دوی اینها آدمی را وادار میکند به تهیه وسائل زیاد و حرص و جمع وسائل. اینها تدریجاً آدمی را به تفاخر و تکاثر میکشاند و تدریجاً به وادی حسد و بغی و حقد و بغضاء میبرد. در محجة البیضاء، جلد ٥، صفحه ١٤٧ حدیثی که عراقی گفته «اخرجه ابن عدی فی الکامل» نقل میکند:

لا تمیتوا القلوب بکثرة الطعام و الشراب، فان القلب کالزرع یموت اذا کثر علیه الماء.

ایضاً: ما ملأ ادمی وعاء اً شرّاً من بطنه.

در محجة از کافی، جلد ٦، صفحه ٢٦٩ نقل میکند:

ان البطن لیطغی من اکله و اقرب ما یکون العبد الی اللَّه تعالی اذا جف بطنه و ابغض ما یکون العبد الی اللَّه تعالی اذا امتلأ بطنه.