یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٤ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٧٤

چون صفیری بشنوی از مرغ حق ظاهرش را یاد گیری چون سبق

وانگهی از خود قیاساتی کنی مر خیال محض را رایی کنی

اصطلاحاتی است مر ابدال را که از آن نبود خبر غفّال را

شبستری در جواب سائلی که میگوید:

چه خواهد مرد معنی زان عبارت که دارد سوی چشم و لب اشارت

چه جوید از رخ و زلف و خط و خال کسی کاندر مقامات است و احوال

میگوید:

هر آن چیزی که در عالم عیان است چو عکسی ز آفتاب آن جهان است

جهان چون زلف و خط و خال و ابروست که هر چیزی به جای خویش نیکوست

تجلی گه جمال و گه جلال است رخ و زلف آن معانی را مثال است

صفات حق تعالی لطف و قهر است رخ و زلف بتان را زان دو بهر است

چه محسوس آمد این الفاظ مسموع نخست از بهر مسموع است موضوع

ندارد عالم معنی نهایت کجا بیند مر او را چشم، غایت

هر آن معنی که شد از ذوق پیدا کجا تعبیر لفظی یابد او را

چو اهل دل کند تفسیر معنی به مانندی کند تعبیر معنی