یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠ - حافظ - عبادت، عشق، شرایع و تکالیف

ای صبا امشبم مدد فرمای

که سحرگه شکفتنم هوس است

١٠. نه من از پرده تقوا بدر افتادم وبس

پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت

١١. ساقی بیار باده که ماه صیام رفت

در ده قدح که موسم ناموس و نام رفت

وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم

عمری که بیحضور صراحی و جام رفت

مستم کن آنچنان که ندانم ز بیخودی

در عرصه خیال که آمد کدام رفت

١٢. ما و میو زاهدان و تقوا

تا یار سر کدام دارد

١٣. من از رنگ صلاح آن دم به خون دل بشستم دست

که چشم باده پیمایش صلا بر هوشیاران زد

١٤. گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر

مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد

ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی

مایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد

ماه شعبان منه از دست قدح کاین خورشید

از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد

١٥. بیا به میکده و چهره ارغوانی کن

مرو به صومعه کانجا سیاهکارانند

١٦. گر مدد خواستم از پیر مغان عیب مکن

شیخ ما گفت که در صومعه همت نبود