یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٠ - ( حریت ) آزادمنشی و مناعت طبع، عزلت و انزوا

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٢٢٠

آرامش یابند. سرنوشت بشریت و پایان تاریخ بشر نیز اشتراکیت و سوسیالیسم است و تنها در آن وقت است که بشر از بلای مالکیت و نظام طبقاتی نجات مییابد و زیربنا خراب میشود و زیربنای واقعی عدل و داد واقعی درست میشود.

تلاشهای انقلابیون تاریخ با زیربنای طبقاتی، دلسوزانه ولی مذبوحانه و بینتیجه بوده است. فقط با محو طبقات است که جامعه به سعادت واقعی خویش نایل میگردد (ص ٩)، الا بالاشتراکیة تطمئن القلوب.

امام حسین به سوی مرگ میشتابد تنها و بیامید (ص ٢٣). او مظهر شکست آدم است و تعصبی بیحاصل به خرج میدهد (ص ٤٧).

در این جزوه بهطور کلی کلمه آدم یا انسان سمبل انسان سوسیالیست است و توحید جهان توجیه توحید و وحدت جامعه، کما اینکه شرک اعتقادی سایهای است از شرک و ثنویت حیات. با این بیان بار دیگر جنبه مارکسیستی جزوه روشن میشود که وجدان هرکس را مولود و انعکاسی از وضع اجتماعی او میدانند و میتواند مبین نظر دورکهایم باشد نه نظر کارل مارکس.

آنچه در این جزوه به چشم نمیخورد، شخصیت امام حسین و آثار نهضت اوست. مبنای جزوه بر این است که در جامعه طبقاتی همه تلاشها بیحاصل است، انقلابیون تاریخ وارث آدم یعنی انسان اشتراکی میباشند و قیامشان برای حق بوده و حق یعنی عدالت، برابری، یعنی اشتراکیت.

امام حسینِ این جزوه همان امام حسین مظلوم و محکوم روضه خوانهاست که هیچ نقشی در تاریخ ندارد، با این تفاوت که امام حسین روضه خوانها لااقل سفره گریهای برای توشه آخرت پهن کرد و امام حسین این جزوه، به وسیله روضهها و گریهها، ابزاری است در دست جناح حاکم برای بهره کشی طبقه محکوم.

در این جزوه معبد همیشه در کنار قصر و دکان است و روحانی