فلسفۀ تاریخ ط-صدرا
(١)
1 ریشه های فکری فلسفه مارکس
٩ ص
(٢)
واقعیتها و افکار مؤثر در مارکس
١٢ ص
(٣)
نگاهی به فلسفه دکارت و فلسفه کانت
١٦ ص
(٤)
نگاهی به فلسفه هگل
١٨ ص
(٥)
تأثیرپذیری مارکس از هگل و فویرباخ
٢٢ ص
(٦)
2 ریشه های فکری فلسفه مارکس
٢٥ ص
(٧)
اجزاء اصلی مکتب مارکس
٢٦ ص
(٨)
دو نوع تقسیم فلسفه
٣٠ ص
(٩)
1 ایده آلیسم و ماتریالیسم
٣٠ ص
(١٠)
2 فلسفه بودن و فلسفه شدن
٣١ ص
(١١)
اشکال بر تقسیم دوم
٣٤ ص
(١٢)
تضاد خلّاق
٣٨ ص
(١٣)
مارکسیسم و امیدبخشی
٣٩ ص
(١٤)
3 ریشه های فکری فلسفه مارکس
٤٤ ص
(١٥)
سخن خاص هگل ضد هر چیزی از درون خودش جوانه می زند
٤٥ ص
(١٦)
آیا ممکن است متحرک عین محرک باشد؟
٤٧ ص
(١٧)
تضادها نقش تشویق و ترغیب را دارند
٤٩ ص
(١٨)
مکانیسم جدل
٥٤ ص
(١٩)
1 مکانیسم اندیشه
٥٤ ص
(٢٠)
2 مکانیسم عمل
٦٥ ص
(٢١)
خصلت نسل جوان دگرگونی طلبی
٦٧ ص
(٢٢)
4 ریشه های فکری فلسفه مارکس
٧١ ص
(٢٣)
مثلث « تز، آنتی تز، سنتز »
٧٢ ص
(٢٤)
دو نوع وحدت وجود، و شباهت نظریه هگل با یکی از آندو
٧٥ ص
(٢٥)
نقش فویرباخ
٧٧ ص
(٢٦)
بطلان نظریه فویرباخ
٧٩ ص
(٢٧)
5 ریشه های فکری فلسفه مارکس
٨٢ ص
(٢٨)
توجیه جهان از راه دلیل و نه علیت در فلسفه هگل
٨٤ ص
(٢٩)
استفاده غلط از فلسفه هگل
٨٨ ص
(٣٠)
راههای گریز از پوچی گرایی و یأس فلسفی
٩١ ص
(٣١)
1 انسان گرایی
٩٢ ص
(٣٢)
2 تکامل
٩٤ ص
(٣٣)
مثالهایی برای تبدیل کمیت به کیفیت
٩٥ ص
(٣٤)
1 تبدیل آب به بخار
٩٥ ص
(٣٥)
2 سرمایه داری
٩٦ ص
(٣٦)
3 دموکراسی
٩٧ ص
(٣٧)
داروینیزم و نظریه مارکس
٩٨ ص
(٣٨)
6 ریشه های فکری فلسفه مارکس
١٠٢ ص
(٣٩)
تصور ماتریالیستها از خلقت
١٠٢ ص
(٤٠)
بیان فخر رازی
١٠٦ ص
(٤١)
بطلان نظریه ماتریالیستها
١٠٩ ص
(٤٢)
ماده و نیرو
١١٢ ص
(٤٣)
7 ریشه های فکری فلسفه مارکس
١١٧ ص
(٤٤)
منشأ پیدایش دین از نظر فویرباخ
١٢٠ ص
(٤٥)
آیا دین منشأ از خودبیگانگی است؟
١٢٢ ص
(٤٦)
مرحله دوم گرایش از ایده آلیسم هگل به ماتریالیسم مارکس
١٢٧ ص
(٤٧)
« از خود بیگانگی » از نظر مارکس
١٣٠ ص
(٤٨)
خود را گم کردن
١٣٢ ص
(٤٩)
خود را یافتن
١٣٥ ص
(٥٠)
سخنان عرفا در این باب
١٣٧ ص
(٥١)
مادیگرایی تاریخی
١٤٠ ص
(٥٢)
1 مادیگرایی تاریخی
١٤٢ ص
(٥٣)
تناقض میان ماتریالیسم تاریخی مارکس و منطق دیالکتیک
١٤٤ ص
(٥٤)
2 مادیگرایی تاریخی
١٥١ ص
(٥٥)
تعدیل مارکس و انگلس در نظریه جبر اقتصادی
١٥١ ص
(٥٦)
اصل تأثیر متقابل
١٥٤ ص
(٥٧)
راه دیگر تعدیل
١٥٧ ص
(٥٨)
اصطلاحات
١٥٩ ص
(٥٩)
1 ابزار تولید
١٥٩ ص
(٦٠)
2 نیروی تولیدی
١٦٠ ص
(٦١)
3 وجه تولید
١٦١ ص
(٦٢)
شیوه تولید فردی و جمعی
١٦١ ص
(٦٣)
4 روابط تولیدی
١٦٤ ص
(٦٤)
5 روابط اجتماعی
١٦٥ ص
(٦٥)
3 مادیگرایی تاریخی
١٧١ ص
(٦٦)
آیا جامعه و تاریخ تک ماهیتی است؟
١٧٣ ص
(٦٧)
نظریات مخالف
١٧٤ ص
(٦٨)
1 هر نهادی از جامعه یک روح دارد
١٧٤ ص
(٦٩)
2 هر تمدنی دارای یک روح مخصوص است
١٧٥ ص
(٧٠)
نهادهای مختلف در فرد انسان
١٧٧ ص
(٧١)
بیان عرفا درباره ماهیت تاریخ
١٨٠ ص
(٧٢)
مکانیزم ماهیت اقتصادی تاریخ
١٨١ ص
(٧٣)
« طبقه »
١٨٢ ص
(٧٤)
از نظر مارکسیسم تاریخ شکل ستیزه جویی دارد
١٨٣ ص
(٧٥)
پرکسیس یا فلسفه عمل
١٨٩ ص
(٧٦)
1 پرکسیس یا فلسفه عمل
١٩١ ص
(٧٧)
رابطه میان انسان و کار
١٩٣ ص
(٧٨)
علم معیار علم است یا عمل معیار علم است؟
١٩٥ ص
(٧٩)
پراگماتیزم
١٩٧ ص
(٨٠)
بررسی نظریه پرکسیس
٢٠١ ص
(٨١)
2 پرکسیس یا فلسفه عمل
٢٠٥ ص
(٨٢)
معنی اول برای اینکه مارکسیسم فلسفه عمل است
٢٠٦ ص
(٨٣)
معنی دوم
٢٠٧ ص
(٨٤)
معنی دقیق « پرکسیس »
٢٠٨ ص
(٨٥)
ریشه واحد این دو معنی
٢١١ ص
(٨٦)
تعارض میان فلسفه عمل و جبر تاریخ
٢١٢ ص
(٨٧)
آزادی از نظر مارکسیسم
٢١٣ ص
(٨٨)
اختیار انسان
٢١٥ ص
(٨٩)
3 پرکسیس یا فلسفه عمل
٢١٩ ص
(٩٠)
از نظر مارکسیسم شرافت انسان به کار اوست
٢٢١ ص
(٩١)
مسئله اخذ اجرت بر عبادات
٢٢٣ ص
(٩٢)
چرا در فلسفه مارکس کار جوهر انسانیت است؟
٢٢٥ ص
(٩٣)
مفهوم خاص « کار » در مارکسیسم
٢٢٦ ص
(٩٤)
توضیح « کار آفریننده انسان است »
٢٢٧ ص
(٩٥)
شباهت این نظریه با عرفان
٢٢٨ ص
(٩٦)
بررسی این نظریه
٢٣٠ ص
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص

فلسفۀ تاریخ ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٥ - تناقض میان ماتریالیسم تاریخی مارکس و منطق دیالکتیک

تناقض میان این ماتریالیسم تاریخی و منطق دیالکتیک به وجود نیامده؟ مارکس نتوانسته است این مشکل را آنچنان که باید حل کند، چرا؟ اصول دیالکتیک همان اصل تأثیر متقابل را اقتضا میکند. در واقع آن [اصل] همان بیان دیالکتیکی اصل علیت است. اصل تأثیر متقابل بیان دیالکتیکی اصل علیت است؛ یعنی تا حالا خیال میکردند علت علت است و معلول معلول، این اصل میگوید به همان نسبت که علت برای معلول خودش علت است، معلول هم برای علت خودش علت است. پس تأثیر متقابل یعنی علیت متقابل. این منطق به ما اجازه نمیدهد که در میان مجموعه عوامل یکی را اصل بدانیم و دیگری را فرع؛ یعنی این ماتریالیسم تاریخیای که آقای مارکس گفته است، با اینکه در آخر حرف خودش را، هم از نظر شکل تعدیل کرده به قول [خودش] هم از نظر محتوا (اینها هم تحت عنوان «تعدیلات» یک مقدار بحث میکنند) ولی از اصل حرفش دست برنداشته که اقتصاد زیربناست و در نهایت آنچه تعیین کننده است اقتصاد است. پس شما برای اقتصاد نقش بیشتری قائل هستید. بالاخره علت اصلی را اقتصاد میدانید و آنها را فرعی؛ این را زیربنا میگویید آن را روبنا؛ یعنی روبنا اگر متزلزل باشد بر زیربنا اثری نمیگذارد. شما اگر آن طبقه بالا را خراب کنید خراب کردهاید ولی اگر طبقه پایین تکان بخورد جبراً طبقه بالا تکان میخورد. اگر این پایههایی که در زیرزمین هست تکان بخورند نمیشود که دیوار شکاف برندارد. این قهراً روی آن اثر میگذارد.اگر شما قائل به تأثیر متقابل هستید پس کلمه «زیربنا» را بردارید. پس چرا در عین حال میگویید این زیربناست و آن روبنا ولی روبنا هم روی زیربنا اثر میگذارد؟ اگر تأثیر متقابل است چرا این زیربنا باشد آن روبنا؟ هیچکدام زیربنا نیستند هیچکدام هم روبنا نیستند. هر کدام زیربنای دیگری و روبنای دیگری است.

این مطلب با توجه به همه حرفهایی که در اینجا گفتهاند توجیه صحیحی نیافته است. توجه داشته باشیم که این، ایرادی نیست که بعد از مارکس به او گرفته باشند، ایرادی بوده است که خود مارکس و انگلس به گفتههای خودشان گرفتهاند. حتی تعبیر کردند که ما به نحو افراط راجع به زیربنا بودن اقتصاد بحث کردیم. در آن جریان معروف که مارکس با عدهای از مارکسیستها طرف شده بود و داشت از نظر خودش عدول میکرد، درباره همین مسئله یعنی تأثیر روبناها بر زیربنا بحث میکرد. آنها از او قبول نمیکردند، بعد او گفت که من به اندازه شما مارکسیست نیستم، یا