امروزه حدس و گمان بلكه خيالبافى، جاى برهان و دليل و ترجبه علم آفرين را گرفته تا آن جا كه حركت عظيم انبيا و دعوت گسترده آنان، بدون كوچك ترين دليل به تجربه دينى (شهود موجود مطلاق) و آموزه هاى عملى آنان به برداشت هاى متفاوت آنان از اين حقيقت تفسير مى شود، غرب زدگان كشور ينز، دل خود را با اين تعابير «اتو كشيدن» خوش كرده و تصور مى كنند كه به حقيقت گران بهايى دست يافته اند.

بالاخره اين نام آوران تاريخ، انسان هاى پاك و پيراسته از كذب و تزوير بودند و احدى در پيراستگى و طهارت نفس آنان شك و ترديد نكرده است، چرا در سخنان آنان از پلوراليسم با قرائت هاى مختلفش اثر و ردپايى به چشم نمى خورد.

در اين نظريه، پيام ها و آموزه هاى پيامبران در عرصه عقايد و احكام و اخلاق، برداشت هاى متفاوت آنان از شهود موجود مطلق است و ربطى به خود وجود مطلق ندارد، در حالى كه آنان مى گويند، آن چه ما مى گوييم، ارتباطى به خود ما ندارد ما جز اين كه ناقل پيام، و حامل فرمان هستيم چيزى ديگرى نيستيم و شعار همگان است آيه: (... انّ اتّبع الاّ ما يوحى الىّ...) (يونس / ١٥)، و آيه: (اتّبع ما أوحى اليك من ربّك لا اله الاّ هو) (انعام / ١٠٦) مى باشد.

و روزى از پيام آورى درخواست مى كنند كه پيام الهى را دگرگون سازد در پاسخ مى گويد: