چيزى از آن باقى نمانده است. فرض كنيم آيين برهمن و بودا از جانب خدا فرستاده شده است، ولى آيا كتاب الهى و شريعت وى به صورت دست نخورده در اختيار پيروانش باقى مانده كه آنان را نجات دهد؟! آيا شريعت حضرت موسى و حضرت مسيح، به صورت دست نخورده باقى است تا پيروان خود را در سراى ديگر نجات دهد.

حيات معنوى انسان در سراى ديگر نتيجه عقيده صحيح و عمل صالح مى باشد و پاداش هاى اخروى، تجلى گاه اين دو به شمار مى رود، اكنون سؤال مى شود دو عقيده متضاد و يا عمل به دو حكم مخالف، چگونه مى تواند ضامن حيات معنوى انسان باشد؟

چگونه مى توا گفت هم عقيده به توحيد در قلمروهاى مختلف و هم اعتقاد به تثليث و سه گانگى خدا، هم پرهيز از شراب و ربا، و هم ميگسارى و رباخوارى مايه رستگارى انسان در دو جهان مى باشند؟

گواه روشن بر اين كه آموزه هاى الهى مربوط به اديان پيشين دستخوش تحريف و دگرگونى شده پيدايش حركت هاى اصلاحى در درون اديان بالاخص مسيحيت است. پيدايش مذاهبى چون پروتستانيسم و جنبش هايى چون «جنبش شاهدان يهود» نشانه مفاسد و انحرافات و كژى هاى بسيار در درون آيين مسيحيت و رهبران آن است.

اكنون كه پلوراليزم مى خواهد همه پيروان شرايع الهى را اهل نجات و صلاح و فلاح معرفى كند، قبلا بايد سعى كند، آن آموزه هاى واقعى را در اختيار پيروان آن ها قرار بدهد، بعداً از مردم چنين تمنايى را داشته باشد. همگان مى دانيم كه از بسيارى از اديان پيشين جز نام و پوسته اى باقى نمانده و خدا پرستى به بت پرستى