«امر خلافت مربوط به شما است كسى كه در آن حقى ندارد، جز آن كسى كه او را براى امارت برگزيده ايد. من در مقابل شما حقى ندارم جز اين كه حافظ كليدهاى بيت المال شما هستم».

گروه مهاجر و انصار در آن زمان، به خاطر سبقت در ايمان و خدمت به اسلام بسان نمايندگان ملت اسلام بودند كه گزينش آنان بر ديگران حجت و لازم الاجرا بوده است از اين جهت امام گزينش شوراى مهاجر وانصار را بر ديگران نافذ و لازم مى شمارد.[٢]

در پايان، يادآور مى شويم كه گزينش رئيس همان طور كه ممكن است به

[١] كامل ابن اثير، ج ٣، ص ١٩٣.
[٢] . همان طور كه در گذشته يادآور شديم، اراده و خواست ملت و يا انتخاب شوراى مهاجر و انصار در صورتى صحيح و نافذ است كه رئيس دولت اسلامى از جانب خداوند معين نشده باشد، وگرنه مراجعه به افكار عمومى در برابر نص الهى ارزش نخواهد داشت و سخنان امام در زمان خود در اين بخش جنبه احتجاجى دارد ولى از يك نظر براى بحث ما مفيد است و آن اين كه مى رساند راه طبيعى براى تشكيل حكومت در صورت نبودن نص الهى، همان مراجه به شورا و افكار عمومى است. گروهى كه اين فراز از سخنان امام را، گواه بر انتخابى بودن مقام امامت مى گيرند از قرائن و شواهدى كه در لابلاى سخنان امام است غفلت مىورزند و توجه ندارند كه امام از موضع خاصى سخن مى گويد و با قوانين مسلم گروه مخالف خود يعنى معاويه و پيروانش، احتجاج مى نمايد.