ولى هرگاه به زندگى بشر، از ديد اجتماعى بنگريم، نظر ديگرى خواهيم داشت و خواهيم گفت كه شركت در زندگى دسته جمعى التزام به لوازم و توابع آن نيز هست. در زندگى اجتماعى، مصالح فرد در چهارچوب مصالح اجتماعى مطرح مى باشد. و چونيگانه راه براى حفظ نظام و مصالح ملت، پس از شور و مشورت، حكومت اكثريت بر اقليت است، در اين صورت كسى كه تن به زندگى اجتماعى مى دهد، قهراً يك چنين امر حياتى را نيز امضا كرده و بر آن صفحه مى گذارد.

امروز برخى از شركت ها به صورت سهام متفرق به فروش مى رسد، و هر شركتى براى خود هيئت مديره و آيين ناه اى دارد و در اين ايين نامه غالباً قيد مى شود كه در تصميمات هيئت مديره، نظر اكثريت بر اقليت مقدم است، كسى كه سهامى مى خرد، با توجه به چنين آيين نامه، تن به چنين قراردادى مى دهد و هرگز حق ندارد بر نحوه گزينش هيئت مديره و كيفيت اجراى تصميم ها در صورتى كه مطابق ايين نامه باشد، اعتراض و يا با تصميمات آن ها مخالفت كند.

پرسش چهارم