مسائل جديد كلامى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٣٧
عمره مفرده احرام بسته بود، وقتى با مقاومت قريش روبرو شد، از ياران خود براى بذل جان و مال بيعت گرفت و در اين مورد دو آيه فرود آمد.[١]
ديگرى مربوط به زنان مسلمان است وقتى پيامبر گرامى مكه را فتح كرد از زنان تازه مسلمان پيمان گرفت كه براى خدا، شريكى قائل نشوند، دزدى نكنند، از فحشاء دورى جويند و... .[٢]
تنها اين موارد نيست كه مسلمانان و يا گروه و فردى از آنان، با پيامبر بيعت كرده اند، بلكه موارد بيعت بيش از آن است كه در اين جا ضبط گردد و در همه موارد اين نكته به چشم مى خورد كه افراد بيعت كننده پيشاپيش، رياست و رهبرى پيامبر و ايمان به وى را پذيرفته بودند و در قالب بيعت بر انجام وظايف خاصى تأكيد مى كردند.
شما اگر در مواد و محتواى بيعت هايى كه گروه ها و يا افراد با پيامبر كرده اند، دقت كنيد خواهيد ديد كه هدف از بيعت به رسميت شناختن، رياست و رهبرى پيامبر نبوده، بلكه هدف، تعهد براى همكارى در موارد خاصى با پيامبر است و لذا مى گويد حالا كه رسالت و نبوت مرا به رسميت شناخته ايد، بايد قول بدهيد كه به سخنان من گوش فرا دهيد، نماز بخوانيد و زكات بدهيد[٣] تا پاى جن از من دفاع كنيد[٤] و از ميدان نبرد فرار نكنيد.[٥]
[١] سوره فتح، آيه هاى ١٠ و ١٨، تعداد بيعت كنندگان با پيامبر در اين رويداد هزار و پانصد نفر بودند. به صحيح بخارى باب مغازى مراجعه گردد.
[٢] . ممتحنه / ١٨.
[٣] . صحيح بخارى، كتاب ايمان.
[٤] . مسند احمد، ج ٤، ص ١٥.
[٥] . مدرك سابق، ج ٣ / ٢٩٢، و براى آگاهى از متون بيعت ها به كتاب «المعجم المفهرس لالفاظ الحديث النبوى» ج ١، صفحات ٢٤٨ ـ ٢٥١ مراجعه گردد.