«آنان كه وقتى به قدرت برسند، نماز مى گزارند (پيوند خود را با خدا قطع نمى كنند) زكات مى پردازند (پيوند خود را با مردم نمى برند) به نيكى امر مى كنند و مردم را از كارهاى بد باز مى دارند، با فساد مبارزه مى كنند، و سرانجام امور با خداست».

براى اين گروه همان طور كه جمله هاى آيه حاكى است، حكومت، وسيله گسترش نيكى در روى زمين و بازدارى جامعه از فساد است، وجود اين نوع سلطه به افراد لايق و شايسته ميدان مى دهد كه شايستگى هاى خود را در علوم و فنون، در هنر و فرهنگ و اقتصاد و سياست آشكار سازند.

رهبر آزادگان حضرت حسين بن على(عليه السلام) راز انقلاب پرثمر خود را چنين تشريح مى كند:

پروردگارا، تو مى دانى مبارزه ما با بنى اميه، به خاطر علاقه به حكومت و دستيابى به قدرت و مقام و يا به خاطر بهره گيرى از مال و ثروت دنيا نيست بلكه براى اين است كه نشانه هاى آيين تو را در همه جا نشان دهيم تا بندگان ستمديده تو از بند ستم رهايى يابند، و در امن و امان بسر ببرند و به دستورهاى تو از واجبات و محرمات عمل گردد.[٢]

[١] حج / ٤١.
[٢] . اللّهمّ انّك تعلم انّه لم يكن ما كان منا تنافساً فى سلطان، ولا التماساً من فضول الحطا، ولكن لنرى المعالم من دينك، و نظهر الاصلاح فى بلادك، ويا من المظلومون من عبادك و يعمل بفرائضك و سننك و أحكامك. تحف العقول، ص ٢٣٩، ط انتشارات جامعه مدرسين، غفارى.