مسائل جديد كلامى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٨٤
كند و به استاندار خود چنين بنويسد:
«ولا تكوننّ عليهم سبعاً ضارياً تغتنم أكلهم فانّهم صنفان امّا أخ لك فى الدّين أو نظير لك فى الخلق».[١]
«مبادا نسبت به ملت بسان درنده اى باشى كه خوردن آنان را غنيمت بشمارى، آنان بر دو دسته اند يا با تو برادر دينى هستند يا بسان تو انسان مى باشند».
اسلام به عنوان دين، داراى «دكترين جهانى» است كه كليه نيازمندى هاى انسان را در حقوق، اقتصاد، سياست، اخلاق، و معارف الهى و جهان بينى كاملا تعيين كرده است و از روز نخست تبليغ دعوت خود را در مقياس جهانى قرار داده است و جهانيان را با آيه زير به آيين خود كه آيين جامع و كامل است دعوت كرده است.
(و ما أرسلناك الاّ كافة للناس بشيراً و نذيراً).[٢]
«ما ترا براى همه جهانيان، بشارت و بيم دهنده فرستاديم».
(قل يا أيّها الناس انّى رسول الله اليكم جميعاً).[٣]
«اى مردم من پيام آور خدا به سوى همه شما هستم».
(هو الّذى أرسل رسوله بالهدى و دين الحقّ ليظهره على الدّين كلّه ولو كره المشركون).[٤]
«او است كه پيامبر خود را با وسايل هدايت و آيين استوار اعزام كرد تا بر تمام آيين ها پيروز گرداند».
[١] نهج البلاغه، نامه ٥٣.
[٢] . سبأ / ٢٤.
[٣] . اعراف / ١٥٨.
[٤] . توبه / ٣٤.