مسائل جديد كلامى - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦١٢

اين سه گروهند كه بايد به تناسب زمان، احكام اسلام را اجرا كنند. اينك درباره، هر سه گروه كه قوّه مجريه هستند، سخن مى گوييم:

١. امر به معروف و نهى از منكر به معناى نظارت عمومى است، يعنى مردم، بر امور جارى نظارت مى كنند تا از هر گونه ظلم و فساد و زشتكارى جلوگيرى كنند، و افراد را بر كارهاى نيك و پسنديده و انجام وظايف خود تشويق نمايند.

مقصود از امر به معروف، امر به معروف فردى و لسانى نيست، زيرا افراد فاقد قوّه و قدرت نمى توانند حدود الهى را اجرا كنند. حق مظلوم را از ظالم بستانند، بلكه گروهى مى توانند اين كار را انجام دهند كه داراى قوه وقدرت باشند و بتوانند بر اين آرمان جامه عمل بپوشانند.

از امام صادق(عليه السلام) سؤال شد: آيا امر به معروف و نهى از منكر بر همه واجب است؟ فرمود: نه. عرض شد: چرا؟ فرمود: اين امر بر كسى واجب مى شود كه توانا و نيرومند باشد، و مردم از او اطاعت نمايند. عالم باشد و معروف را از منكر تشخيص بدهد، نه بر شخص ناتوان... .[١]

٢. اولو الامر: در قرآن كريم، به قوّه مجريه با كلمه «اولواالامر» اشاره شده، و اين كلمه در قرآن در چند مورد، ذكر شده است مانند:

(يا ايّها الذّين آمنوا أطيعوا الله و أطيعوا الرّسول و أولى الامر منكم).[٢]

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد، از خداوند فرمان ببريد و از پيامبر و فرمانروايان خود، اطاعت كنيد».