ب. محيط زندگى تأثيرى در پيدايش «جهش» ندارد، زيرا «جهش» در فردى پيدا مى شود كه با هزاران افراد در يك شرايط مساوى زندگى مى كند. بنابراين علت آن كاملا ناملعوم و روابط آن با عامل آن روشن نيست، و با تعبير غير صحيح كاملا تصادفى است.

ج. «جهش» مراتب مختلفى دارد، گاهى موجب تغيير رنگ مى گردد، و احياناً باعث مى شود كه عضوى (مانند چشم) از بين برود، و غالباً «جهش»ها زيان آور، و در دوران جنسى و يا پس از آن از ميان مى روند.

د. مبدأ «جهش» تغييرات ناگهانى است كه در وضع «ژن»ها و يا«كروموزم» دست مى دهد، و اين تغييرات به نسل هاى آينده منتقل مى گردد، و تا «جهش» ديگرى رخ ندهد در طول زمان، در تمام اعقاب ـ خصوصيات خود را حفظ خواهد كرد. عاملى كه تغييرات ناگهانى را در «ژن ها» پديد بياورد و يا تعادل «كروموزوم»ها را به هم بزند، براى ما مكشوف نيست، آن چه مسلم است اين است كه گاهى به وسيله اشعه «ايكس» مخفّفِ تصفيه نشده و يا جفت گيرى دو نوع مختلف دورگه، مى توان تغييراتى در آن ها به وجود آورد.

خلاصه دلايل طرفداران اين فرضيه، مشاهداتى است كه دانشمندان در نقاط مختلف جهان بر آن دست يافته اند. «گوبينو» در بنياد انواع[١] و ديگران نمونه هاى زيادى از آن را ياد كرده اند و ما به طور اختصار مواردى چند از آن را ذكر مى كنيم:

[١] بنياد انواع، صفحات ٧٩ و ٨٨.