رفتند و با شور و شوق فراوان آراى خود را در حمايت از نظام «جمهورى اسلامى» به صندوق ها ريختند، و پاسخ مثبت ميليون ها ايرانى، نخستين حكومت «الله» را در اين كشور به منصه ظهور درآورد.

پس در اين كه انقلاب ايران، يك انقلاب دينى است، جاى ترديد نيست و اگر كسى اين حقيقت را انكار كند به قول «برتولت برشت» «آن كه حقيقت را نمى داند بى شعور است و آن كه حقيقت را مى داند و آن را انكار مى كند تبهكار است». تاريخ ثابت كرده است كه نفى واقعيت ها و پشت كردن به حقايق، چيزى جز شكست و ناكامى به دنبال ندارد و اين يك واقعيت است كه انقلاب ايران جنبه مذهبى و معنوى دارد.

آرى با پيروزى مسلمانان در نهضت اخير، به قول روزنامه كويتى «صبح صادق تازه اى براى مسلمانان آغاز گرديده است. مسلمانان جهان، پيروزى اسلام را جشن گرفتند و على رغم طوفانى كه مخالف ها در جهان بپا كردند، مسلمانان حركت عظيم خود را آغاز نمودند».

به تعبير «تايم» هفته نامه چاپ آمريكا به اعتقاد اكثريت قاطع صاحب نظران و اسلام شناسان، اسلام با اراده قاطع، به حيات خود در جهان كمونيسم ادامه مى دهد».[١]

ناگفته پيداست اين موقعيتى كه مسلمانان به آن نايل آمده اند براى استعمارگران شرق و غرب و ته مانده هاى رژيم گذشته، قابل تحمل نبود و لذا تا مى توانستند سم پاشى مى كردند و برى تضعيف اسلام و روح انقلابى مسلمانان،

[١] به نقل از روزنامه اطلاعات، شماره ١٥٨٣١.