صلاحيت گروه خاصى است، به نام «اهل حل و عقد» و آنان بايد در اين زمينه تصميم بگيرند و نظر دهند و انتخاب كنند و بر ديگران است ك هاز آنان پيروى كنند، يك چنين طرح، با پرسش هايى روبرو است كه پاسخ آن را در قرآن و حديث نمى يابيم. اگر سيستم حكومت در اسلام بر اساس «شوراى خواصّ» بوده بايد ضوابط و معيارهاى آن در كتاب و سنت آمده باشد اين پرسش ها عبارتند از:

١. شرايط افرادى كه مى توانند عضو شورا باشند چيست؟

٢. اعضاى اين شورا را چه كسى و يا چه مقامى بايد انتخاب كند؟

٣. حداقل تعداد اعضا، براى تشكيل شورا چند نفر است؟

٤. در صورت اختلاف، ضابطه براى رفع اختلاف و اخذ تصميم لازم چيست؟

٥. اگر سيستم حكومت در اسلام در گرو «شوراى خواص» است چرا در كتاب و سنت، از آن اثرى نيست چرا پيامبر گرامى يك بار آن را پياده نكرد؟

اين ها يك رشته سؤالاتى است كه سيستم «شوراى خواص» با آن روبرو است و اگر سيستم حكومت در اسلام بر اين اساس بود بايد پاسخ تمام اين پرسش ها در قرآن و احاديث اسلامى آمده باشد در صورتى كه هيچ نوع پاسخى براى اين پرسش ها در منابع اسلامى وجود ندارد.