ترتيل از نظر مفسران و فقها با توجه به مضمون اين حديث و احاديث ديگر كه در معناى ترتيل آمده است، از مجموع نظرات مفسران قرآن و فقهاى شيعه برمى‌آيد كه ترتيل عبارت است از: آهسته و آشكار خواندن قرآن «١»، بيان واضح و صحيح حروف و اظهار آن «٢»، ترك مبالغه در مخارج حروف «٣»، بيان حركات و نظم حروف و حفظ محل وقفهاى قرآن در حين قراءت آن. «٤» به اين ترتيب مى‌توان گفت: تجويد و ترتيل مترادف يكديگرند.
تجويد در نماز در مورد اينكه آيا در نماز رعايت قواعد تجويدى واجب و لازم است يا خير، و اگر لازم است چه مقدارى از آن بايد رعايت شود، محور بحث را نظرات فقهى حضرت امام‌خمينى- سلام اللَّه عليه- قرار مى‌دهيم و سپس به تبيين آن نظرات مى‌پردازيم.
وجوب صحّت قراءت نماز: امام راحل- ره- در تحرير الوسيله، مى‌فرمايد:
«واجب است كه قراءت، صحيح باشد، پس اگر عمداً، يك حرف، يا حركت، يا تشديد، يا مانند آن را اخلال كند، نمازش باطل است و كسى كه حمد يا سوره را نمى‌تواند بخوبى بخواند، واجب است ياد بگيرد». «٥» با توجه به نظر معظم له، بر هر مكلّف فرض و واجب است كه نمازهاى يوميه و واجب خود را صحيح بخواند و بهتر است در اين مورد به افرادى كه اهل فن و خبر (استاد يا آشنابه تجويد نظرى و عملى) هستند مراجعه نموده و قراءت نماز خود را به آنان عرضه نمايد تا خداى ناكرده بعد از گذشت چندين سال از اين تكليف و خواندن نمازها با قرائت اشتباه و ناصحيح، مجبور به اعاده آن نباشد.