٤- حمزه كوفى: «حمزة بن حبيب بن عُمَّارَة بن اسماعيل»، نحوى و فقيهى بزرگوار است كه ايرانى الاصل و شيعه بوده است. او قرآن را بر امام صادق- عليه السلام- خوانده است. حمزه استاد قراءت در كوفه بوده است.
راويان او: «خَلْف» و «خَلَّاد» روات قراءت حمزه مى‌باشند كه از طريق «سليم بن عيسى» قراءت حمزه را روايت كرده‌اند. خلف (١٥٠- ٢٢٩) در بيست سالگى حافظ قرآن شد، وى از قراءت حمزه، غير از ١٢٠ مورد، همه را پيروى نموده است.
ابُو عَمْرِ ودَانى مى‌گويد: خلّاد (وفات ٢٢٠) مطمئن‌ترين راوى قراءت حمزه است.
٥- كسايى كوفى: نام وى «على بن حمزة بن عبداللّه بن بهمن فيروز اسدى» است او اهل ايران بوده و بعد از حمزه، رياست قاريان كوفه را به عهده داشته است. كسايى قراءت خويش را چهار بار از حمزه اخذ نموده است. او در نحو و ادبيات عرب نيز سرآمد خاص و عام بود؛ قراين زيادى دلالت بر شيعه بودن كسايى دارد. وى به سال ١٨٩ در يكى از روستاهاى رى وفات نمود.
راويان كسايى: از ميان تعداد زيادى كه قراءت كسايى را روايت كرده‌اند «حَفْصِ دَوْرِى» (متوفاى ٢٤٦) و «ابو الحارث» (متوفاى ٢٤٠) مشهورترند، اين دو، قراءت او را بدون واسطه روايت نموده‌اند. حفص دورى، از پيشوايان علم قراءت در عصر خود بود و داراى آثارى در علوم قرآن و علم قراآت است.
ابوالحارث بغدادى نيز از بزرگان اصحاب كسايى به شمار مى‌رود كه قراءت خود را بر او عرضه كرده است.
٦- ابوعمرو بَصْرى: نامش «ابُو عَمْرِو بْنِ عَلَاءِ مَازِنى بصرى» است كه به عقيده برخى ايرانى بوده است و در ميان قراء سبعه از لحاظ كثرت اساتيد، كسى به پايه او نمى‌رسد، سيد حسن صدر، ابو عمرو را شيعى مى‌داند و در تأييد سخن و ادعاى خود مى‌نويسد: ابو عمرو قرآن را بر سعيد بن جبير قراءت كرد، و سعيد بن جبير به طور قطع و بى‌هيچ ترديد، شيعه بوده است و ابو عمرو از كسانى است كه‌از امام صادق- عليه السلام- حديث نقل نموده است. در روايتى آن حضرت به او چنين فرموده‌است: «اى ابى‌عمرو! نُه دهم دين، در تقيّه است، و كسى‌