مقياس او اين قراءتها از قراءتهاى صحيح به شمار مى‌رفت. «١» علت حصر قراآت چيست؟ به گفته بعضى از علماء علت حصر و محدود شدن قُرّاء به هفت نفر، اين بوده است كه چون تعداد قاريان زياد بودند و خوانندگان به قراءتى كه آسانتر بود بيشتر توجه مى‌كردند، بر همين اساس كسانى كه بيشتر مورد اعتماد و اطمينان و اتفاق نظر بودند، انتخاب شدند. «٢» قُرّاء سَبْعَه‌ ١- نافع مَدَنى: نام كامل او «نافع بن عبدالرحمن بن ابى نُعَيْم» است. نافع اهل اصفهان، و در مدينه مى‌زيسته است. وى قراءت خود را به «ابو ميمونه» مَوْلى‌ امّ سَلَمهَ، همسر رسول خدا صلى الله عليه و آله ارائه داده است.
راويان نافع: گروه زيادى قراءت او را روايت كرده‌اند، كه «قَالُون» و «وَرْش» در ميان آنان از شهرت بيشترى برخوردارند، اين دو، قراءت نافع را بدون واسطه از وى روايت كرده‌اند.
نام اصلى قالون، «عِيسَى بنِ مينا بن وَرْدَان» (ابو موسى) است. نافع- به سبب حسن قراءت و تجويد- او را قالون «٣» ناميد. وى در اصل، از مردم روم بوده است.
ورش يا «عُثْمان بن سعيد مِصْرى» در مسأله قرائت داراى سليقه خاص و گزينشهايى بوده است كه احياناً مخالف قراءت نافع به نظر مى‌رسد. نافع، لقب «ورش» را به سبب سفيد رويى‌اش به او داد.
٢- ابن كثير: نام وى «عَبْدُاللّه بن كَثِير بْنِ عَمْرِو بْنِ عَبْدِاللَّهِ بْنِ ذَاذَانِ بْنِ فِيرُوزَانِ بْنِ هُرْمُز مَكِّى دارى» است، وى ايرانى الاصل بود و قرآن را بر «سَائِب عَبْدُاللَّهِ بن سَائِب مَخْزُومى» خوانده و قراءت او را فراگرفته است. تاريخ وفات ابن كثير، سال ١٢٠ مى‌باشد.
دو راوى ابن كثير، «بَزِّى» و «قُنْبُل»، قراءت وى را با واسطه از شاگردان او نقل‌