و در الدر المنثور[١] است كه حاكم- وى حديث را صحيح دانسته- از پسر عمر روايت آورده كه گفت: رسول خدا ص فرمود: كسى كه يك وجب از جماعت خارج شود، قلاده اسلام را از گردن خود باز كرده مگر آنكه دو باره به جماعت برگردد و كسى كه از دنيا برود در حالى كه در تحت رهبرى كسى كه جامعه را رهبرى كند نباشد به مرگ جاهليت مرده است (مرگ او مرگ جاهليت است.) مؤلف قدس سره: اين روايت هم از حيث مضمون از روايات مشهور است، شيعه و سنى هر دو طايفه از رسول خدا ص نقل كرده‌اند كه فرمود: كسى كه بميرد و امام زمان خود را نشناسد به مرگ جاهليت مرده است.

و از كتاب جامع الاصول‌[٢] حكايت شده كه از ترمذى و سنن ابى داود از رسول خدا ص روايت كرده كه فرمود: پيوسته و دائم، طايفه‌اى از امت من بر حقند.

و در مجمع البيان‌[٣] در ذيل آيه:(أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ) از امير المؤمنين ع روايت كرده كه فرمود: منظور اهل بدعت و هواها و آراى باطل از اين امت است.

و در همان كتاب‌[٤] و در تفسير عياشى‌[٥]، در ذيل آيه:(كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ ...) از ابى عمرو زبيرى از امام صادق ع روايت آمده كه فرمود: يعنى امتى كه دعاى ابراهيم در حقشان مستجاب شده، اينان امتى هستند كه انبيا در ميان آنها و از خود آنها و به سوى آنها مبعوث مى‌شدند، و آنان امت وسطى هستند (كه در آن آيه فرمود:(وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً) و همانهايند بهترين امتى كه براى مردم (و هدايت آنان) برانگيخته شدند.

مؤلف قدس سره: در سابق يعنى در تفسير آيه:(وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ)[٦] توضيح معناى اين روايت گذشت.

و در الدر المنثور[٧] است كه ابن ابى حاتم از ابى جعفر روايت كرده كه در معناى‌(كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ) فرمود: منظور از بهترين امت، اهل بيت رسول خدا

[١] در المنثور ج ٢ ص ٦١.

[٢] جامع الاصول ج ١٠ ص ٤١٠ ح ٧٤٧٥.

[٣] مجمع البيان ج ٢ ص ٤٨٥.

[٤] مجمع البيان در سوره آل عمران آيه ١١ و بقره آيه ١٤٣.

[٥] تفسير عياشى ج ١ ص ١٩٥ ح ١٣٠.

[٦] سوره بقره، آيه ١٢٨ .

[٧] در المنثور ج ٢ ص ٦٤.