ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٢٦٠ - معناى كلمه آل و بيان مراد از آل ابراهيم و آل عمران
از قبيل: اسحاق و اسرائيل و انبيايى كه از ذريه آن جناب در بنى اسرائيل مبعوث شدند، و نيز اسماعيل و طاهرين از ذريه آن جناب كه سرور همه آنان محمد ٦، و اولياى از ذريه آن جناب است الا اينكه در آيه شريفه تنها نام آل عمران و آل ابراهيم ذكر شده، معلوم مىشود به آن وسعت استعمال نشده، چون عمران كه در اين آيه نامش برده شده يا پدر مريم است و يا پدر موسى (ع) و بهر تقدير يكى از ذريه ابراهيم است، و آل ابراهيم هم ذريه او است، پس با آوردن آل عمران دو باره آل ابراهيم را ذكر كردند دليل بر اين است كه منظور از آل ابراهيم، بعضى از ايشان است نه همه آنان.
خداى تعالى هم در ضمن آياتى كه در اين باره دارد فرموده:(أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ، فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً)[١].
و ما اگر به سياق اين آيه كه از سوره نساء، نقل كرديم رجوع نموده، آيات قبل و بعدش را در نظر بگيريم، روشن مىشود كه آيه در مقام انكار و اعتراض بر بنى اسرائيل است و به همين جهت روشن مىشود كه مراد از آل ابراهيم، بنى اسرائيل يعنى دودمان اسحاق و يعقوب نيست، چون بنى اسرائيل هم دودمان يعقوبند، در نتيجه از آل ابراهيم تنها معصومين از دودمان اسماعيل باقى مىماند كه منظور از كلمه آل ابراهيم اند، كه پيامبر اسلام و دودمانش از ايشانند.
علاوه بر اينكه ما به زودى ان شاء اللَّه بيان خواهيم كرد كه مراد از كلمه ناس در آيه سوره نساء، شخص رسول اللَّه ٦ است كه آيه شريفه او را از نظر آل ابراهيم هم شامل است.
از اين هم كه بگذريم ذيل آيات مورد بحث كه مىفرمايد:(إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ، وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا ...)[٢] و نيز آيه شريفه:( وَ إِذْ يَرْفَعُ إِبْراهِيمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَ إِسْماعِيلُ، رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ لَكَ، وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ، وَ أَرِنا مَناسِكَنا)- تا آنجا كه عرضه مىدارند:(رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ، يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ، وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ )[٣] اشعار بدين معنا
[١] بلكه انگيزه آنان حسدى است كه نسبت به آنچه خدا از فضل خود به بعضى از بندگانش داده، مىورزند و ما به آل ابراهيم نيز كتاب و حكمت و ملكى عظيم داديم. سوره نساء آيه ٥٤.
[٢] آل عمران آيه ٦٨.
[٣] سوره بقره آيه ١٢٩.