ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٣٩ - روايتى در باره آنچه در شريعت عيسى(ع) آمده بود
شما را خبر دهم بدانچه مىخوريد و به آنچه در خانههاى خود ذخيره مىكنيد، (يعنى اگر بگويم قبل از اينكه از خانه بيرون شويد، چه خوردهايد، و در شب چه چيزهايى ذخيره كردهايد)، آن گاه به صدق دعوى من يقين مىكنيد؟ گفتند: آرى، آن گاه به يك يك آنان مىفرمود: تو فلان و فلان چيز را خوردهاى و فلان و فلان را نوشيدهاى و فلان و فلان چيز را برداشتى، بعضىها قبول مىكردند و ايمان مىآوردند و بعضى ديگر هم چنان كفر مىورزيدند، در حالى كه در اين معجزات عيسى ع آيتى بود، اگر بنا داشتند ايمان بياورند.[١] در سابق اشاره كرديم كه چرا در آيه شريفه كه عيسى ع معجزات خود را مىشمرد، سياق كلام را تغيير داد، با در نظر داشتن بيان آنجا، متوجه خواهى شد كه تغيير سياق، اين روايت را تاييد مىكند، (روايت توضيح مىدهد كه اگر انكار بنى اسرائيل نبود، سياق آيه تغيير نمىكرد و هم چنان سياق آيات قبل را كه عيسى ع غايب فرض شده بود حفظ مىكرد و مىفرمود: خداى تعالى مىخواهد به تو (مريم) فرزندى دهد كه چنين و چنان است و رسولى به سوى بنى اسرائيل است و معجزهاى از ناحيه خدا مىآورد، از گل چيزى به شكل مرغ مىسازد و سپس در آن مىدمد، مرغ مىشود و كور و برصى را شفا مىدهد و مرده را زنده مىكند ... پس اگر سياق تغيير كرده، خواسته است از سخن با مريم يك باره منتقل شود به گفتگويى كه بعد از چندين سال عيسى در پاسخ يهوديان گفته كه اگر من چنين و چنان كنم ايمان مىآوريد؟ گفتند: بله ... مترجم ).
[روايتى در باره آنچه در شريعت عيسى (ع) آمده بود]
و در تفسير عياشى در ذيل آيه:(وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ لِأُحِلَّ لَكُمْ ...)، از امام صادق ع نقل كرده كه فرمود: بين داود و عيسى ع چهار صد سال فاصله بود. و شريعت عيسى ع اين بود كه به توحيد و اخلاص و به همه آنچه از ناحيه خداى تعالى به نوح و ابراهيم و موسى ع وحى شده بود مبعوث بود و كتاب آسمانى انجيل بر او نازل شد و از او ميثاقى گرفتند كه از همه انبياء گرفته بودند و در كتابش شريعتى كه همان اقامه نماز بداعى ديندارى و امر به معروف و نهى از منكر و تحريم حرام و تحليل حلال برايش تشريع كردند و نيز در آن كتاب مواعظى و مثلهايى و حدودى نازل شد، ولى قصاص در آن نبود و احكام حدود هم نبود و مساله تقسيمات ارث هم نبود و نيز تخفيفى نسبت به آنچه در تورات بر موسى نازل شده بود، نازل گرديد و خداى تعالى همين قسمت اخير را از قول عيسى ع حكايت كرده كه فرموده:(وَ لِأُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ) و نيز عيسى
[١] تفسير قمى ج ١ ص ١٠٢.