كه قرآن كريم فرمود) خداى تعالى عيسى را مبعوث نكرد، مگر براى همين كه بعضى از موارد اختلاف آنان را بيان كند و نيز بعضى از چيزهايى كه بر آنان حرام شده بود حلال كند و سخن كوتاه اينكه دعوتشان كند به اينكه به وظائف واجب در باب تعليم و تعلم قيام نمايند و خلاصه‌اش اين است كه در تعليم و تعلم كتاب خداى سبحان، ربانى شوند.

و آيه مورد بحث هر چند كه مى‌تواند به وجهى با پيامبر اسلام تطبيق شود، چون آن جناب هم با اهل كتاب سر و كار داشته، و اهل كتاب در زمان آن حضرت هم كتاب آسمانى خود را تعليم و تعلم مى‌كردند و ليكن انطباقش با عيسى ع بيشتر است، چون آن جناب قبل از رسول خدا ص بوده و سبقت زمانى داشته و رسالتش هم جهانى نبوده بلكه خاص بنى اسرائيل بوده، به خلاف رسول خدا ص كه پيامبرى جهانى است و همه جهان در زمان آن جناب تعليم و تعلم تورات نداشتند و اما ساير پيامبران اولوا العزم چون نوح و ابراهيم و موسى ع نمى‌توانند مورد نظر آيه باشند، براى اينكه هيچيك از ايشان بر مردمى صاحب كتاب و مشغول تعليم و تعلم آن مبعوث نشده بودند.(وَ لا يَأْمُرَكُمْ أَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلائِكَةَ وَ النَّبِيِّينَ أَرْباباً) اين جمله عطف است بر جمله يقول البته اين بنا به قرائت مشهور است كه فعل مضارع يامر را با نصب خوانده، چون جمله: يقول نيز منصوب است، مى‌فرمايد: هيچ بشرى ممكن نيست از ناحيه ما كتاب و حكم و نبوت داده شود، آن وقت به مردم بگويد ... و يا شما را امر كند به اينكه ملائكه و انبياء را خدايان خود بگيريد، معلوم مى‌شود كسانى بوده‌اند كه بعضى از انبياء را معبود گرفته و بعضى ديگر ملائكه را معبود گرفته بوده‌اند و همين طور هم بوده، چون مجوس كه ملائكه را تعظيم نموده، براى آنان خضوع مى‌كردند و در عين حال به يهوديت هم گرايش داشته، عقائدى و دستور العملهايى داشتند متوسط بين يهوديت و مجوسيت، و اين مسلك خود را به دعوت دينى مستند مى‌كردند و عرب جاهليت هم ملائكه را دختران خدا مى‌دانستند و در عين حال ادعا مى‌كردند كه بر دين ابراهيم ع هستند، اين در باره ملائكه‌پرستى، و اما پيغمبرپرستى مثالش يهوديت است كه بنا به حكايت قرآن كريم، عزيز را پسر خدا مى‌دانستند با اينكه موسى ع چنين چيزى را براى آنان تجويز نكرده بود، تورات هم بجز توحيد رب دعوتى نداشت، و اگر موسى ع آن را تجويز كرده بود، قطعا مى‌بايست تورات هم به آن امر كرده باشد و حاشا از آن جناب كه چنين شرك روشنى را تجويز كرده باشد.

سياق دو آيه مورد بحث، يعنى آيه:(ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ ...) و آيه:(وَ لا يَأْمُرَكُمْ ...)،