ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٣٨ - رواياتى در باره برترين زنان عالم (فاطمه(س) مريم، خديجه و آسيه)
اثبات آن براى اين چهار تن اثبات عالىترين مراتب اصطفا است.
و در تفسير عياشى در ذيل آيه:(إِذْ يُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ) از امام باقر ع روايت آورده كه فرمود: يعنى بعد از آنكه مريم با مرگ پدرش يتيم شد، قرعه انداختند كه چه كسى سرپرستيش را عهدهدار شود؟.[١] و در تفسير قمى در ذيل آيه:(وَ إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ) آمده كه خداى تعالى مريم را دو بار اصطفا كرد (و بدين جهت هم بود كه در آيه دو بار اصطفاى او را ذكر نمود)، اول اينكه او را اصطفا كرد يعنى او را از ميان ساير زنان انتخاب نمود و دوم اينكه بدون داشتن شوهر به او فرزند داد و او را با اين امتياز بر همه زنان عالم ممتاز نمود- تا آنجا كه قمى مىگويد- و خداى سبحان به رسول گراميش مىفرمايد: اين مطلب از اخبار غيب است كه ما آن را به تو وحى كرديم و اى محمد تو آن روز با آنان نبودى كه داشتند قرعه مىانداختند تا معلوم كنند كدام يك از آنان سرپرستى مريم را عهدهدار شود و تو آن روز نبودى كه ببينى چه بگومگوها مىكردند و نيز مىفرمايد: وقتى مريم متولد شد، آل عمران در مورد او بگو مگو كردند، هر كسى ميگفت سرپرستيش با من، تا آنكه به معبد رفتند و قرعه انداختند و از ميان همه چوبههاى قرعه، چوبه زكريا درآمد تا آخر حديث .[٢] مؤلف قدس سره: در سابق بيانى داشتيم كه مؤيد اين خبر و خبر قبل از آن است.
اين را هم بايد دانست كه روايات در زمينه بشارت مريم و ولادت عيسى ع و دعوتش و معجزاتش بسيار زياد است ولى آنچه ما در خلال آيات راجع به داستانهاى آن جناب نقل كرديم از نظر بحث تفسيرى كافى است و به همين جهت متعرض نقل همه احاديث نشديم، تنها آن چند عددى كه اهميت داشت نقل نموديم.
و در تفسير قمى در ذيل آيه:(وَ أُنَبِّئُكُمْ بِما تَأْكُلُونَ ...) از امام باقر ع روايت آورده كه فرمود: عيسى ع همواره به بنى اسرائيل مىگفت: من فرستاده خدا به سوى شمايم و من برايتان از گل چيزى به شكل مرغ مىسازم و سپس در آن مىدمم، به اذن خدا مرغ مىشود و من أكمه و برصى را شفا مىدهم (و أكمه به معناى كور است)، بنى اسرائيل گفتند: به نظر ما اين كارهايى كه مىكنى جز سحر نمىباشد اگر مىخواهى تو را در دعويت تصديق كنيم معجزهاى بياور تا براى ما يقين به نبوتت حاصل شود، فرمود: به من بگوئيد اگر
[١] تفسير عياشى ج ١ ص ١٧٣ ح ٤٧.
[٢] تفسير قمى ج ١ ص ١٠٢.