خصوص آيه به معناى چيزى نظير محاجه بين شخص رسول خدا ص و بين بزرگان نصارا است، ولى تعميم دادن دعوت به فرزندان و زنان براى اين بوده كه اين احتجاج اطمينان آورتر باشد، چون وقتى كسى زن و بچه خود را هم نفرين كند، طرف مقابلش مى‌فهمد كه او به صدق دعوى خود ايمان كامل دارد، براى اينكه خداى تعالى محبت به زن و فرزند و شفقت بر آنان را در دل هر كسى قرار داده، بطورى كه هر انسانى حاضر است با مايه گذاشتن جان خود، آنان را از خطر حفظ كند و براى حفظ آنان و در راه حمايت و غيرت و دفاع از آنان دست به كارهاى خطرناك مى‌زند، ولى حاضر نيست براى حفظ خود، ايشان را به خطر بيندازد و عينا به همين جهت است كه مى‌بينيم در آيه شريفه فرزندان را اول و زنان را دوم و خويشتن را در مرحله سوم ذكر كرده، چون محبت انسان نسبت به فرزندان شديدتر و با دوام‌تر است. و از اينجا روشن مى‌گردد اينكه بعضى از مفسرين گفته‌اند: مراد از جمله‌(نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ ...) اين است كه بيائيد ما زن و بچه و خود شما را نفرين كنيم و شما زن و بچه و خود ما را نفرين كنيد، تفسير درستى نيست، براى اينكه اينطور معنا كردن آن نكته‌اى را كه، براى تشريك زن و بچه خاطرنشان كرديم باطل مى‌سازد.

و اينكه بطور تفصيل موارد را يكى يكى شمرده، خود دليلى ديگر است بر اينكه پيشنهاد كننده سخت به دعوت خود ايمان و به حق اعتماد و خاطر جمعى داشته، كانه پيشنهاد مى‌كند اى مسيحيان بيائيد همگى ما و همگى شما يكديگر را نفرين كنيم، تا لعنت بر دروغگويان شامل همه ما و يا شما شود، بطورى كه لعنت شامل حال زن و فرزند ما هم بشود و در نتيجه نسل دروغگو از روى زمين برچيده شود و اهل باطل ريشه‌كن شوند.

[پاسخ به اين توهم كه آيه مباهله نمى‌تواند در شان على و فاطمه و حسنين : نازل شده باشد]

با اين بيان پاسخ از اشكالى كه در ذيل آيه شده روشن مى‌شود و آن اشكال اين است كه گويا گفته باشند اين آيه نمى‌تواند در شان على و فاطمه و حسنين : نازل شده باشد، براى اينكه لفظ جمع وقتى استعمال مى‌شود كه حد اقل سه عدد مصداق داشته باشد و كلمه نساء بر يك تن- فاطمه س- صادق نيست و كلمه ابناء در مورد حسنين ع كه دو تن هستند استعمال نمى‌شود، و همچنين استعمال كلمه انفس بر يك تن- على ع- صحيح نيست و اما پاسخش اين شد كه صدق كلام موقوف بر متعدد بودن ابناء و بسيار بودن نساء و انفس نيست، چون گفتيم: مقصود نهايى از اين نفرين اين است كه يكى از دو طرف با همه نفراتش از صغير و كبير و مرد و زن براى هميشه هلاك گردد، مفسرين هم اتفاق دارند و روايات هم متفقند، تاريخ هم مؤيد است كه رسول خدا ص، وقتى براى مباهله حاضر مى‌شد احدى به جز على و فاطمه و حسنين ع را با خود