حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ١٠٣ - شيوه هاى ارزيابى اسناد
محمد صلى الله عليه و آله...».[١]
«حديثى را از جانب ما نپذيريد، مگر آن كه با قرآن و سنّت، سازگار باشد و يا در ميان احاديث پيشين ما، شاهدى بر آن بيابيد؛ چرا كه مغيرة بن سعيد (كه لعنت خدا بر او باد) احاديثى را در كتب ياران پدرم وارد ساخت كه هرگز بر زبان پدرم جارى نشده بود. پس، از خدا پروا كنيد و هيچ سخنى را كه با كلام پروردگار بزرگ و سنّت رسول اكرم صلى الله عليه و آله سازگارى ندارد، به ما نسبت ندهيد...».
٦. سعد عن محمد بن خالد الطيالسي عن ابن أبي نجران عن ابن سنان، قال قال أبو عبداللَّه عليه السلام: «إنّا اهل بيت لانخلو من كذاب يكذب علينا ويسقط صدقنا بكذبه علينا عند الناس».[٢]
امام صادق عليه السلام فرمود: «ما خاندانى هستيم كه دروغگويان، بر ما دروغ مىبندند و چهره راستگوى ما را نزد مردم، خراب مىكنند».
اين احاديث و مانندهاى اينها- كه كم نيستند-، خواه صادق باشند و خواه ساختگى، يك حقيقت را روشن مىسازند و آن، اينكه جعل و دَسّ، به احاديثْ راه يافته است. چرا كه اگر اينها صادق باشند و گفته معصوم، وجود كذب در روايات به اثبات مىرسد. و اگر كاذب باشند و ساختگى، خود، جعلى و ساختگىاند.
اگر گفته شود اين احاديث، كذب در احاديث را در دوران معصومين عليهم السلام به اثبات مىرساند، ليكن تلاشِ اصحاب اصول و مؤلفان كتب اربعه در پيرايش احاديث، سبب شده كه آنچه در اين كتبْ موجود است، صادق و صحيح باشد، در جواب بايد سخن شهيد صدر- ره- را گفت:
آگاهى بخشى امامان عليهم السلام نسبت به حركت جعل حديث، و دقت ياران ائمه و علماى
[١]. اختيار معرفة الرجال، ص ٢٢٢ ش ٤٠١. وسائل الشيعة، ج ١١، ص ٣٨٨، ب ١٠١، ح ٩. بحار الأنوار، ج ٢، ص ٢٤٩- ٢٥٠، ح ٦٢ و ٦٣ و ٦٤ و ج ٢٥، ص ٢٨٩، ح ٤٦ و ج ٦٧، ص ٢٠٢، ح ٤ و ج ٦٩، ص ٢٢٢، ح ٥ و ج ٧٨، ص ٢٨٩، ح ٢.
[٢]. اختيار معرفة الرجال، ص ٣٠٥، ش ٥٤٩؛ بحار الأنوار، ج ٢، ص ٢١٧، ح ١٢ و ج ٢٥، ص ٢٦٢، ح ١ وص ٢٨٧، ح ٤٢.