حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٣٤٣ - سه ارزيابى نهايى

قواعد كلّى يا ادلّه سست پذيرفت؛ بلكه ردع چنين سيره‌هايى نيازمند ادلّه خاص و قوى است.

٤. اگر بپذيريم كه ادلّه موافق و مخالف، هيچ كدام قابل اعتماد و تأييد نيست، اقتضاى قواعد عمومى دينى، عدم مخالفت با نوروز است.[١]

[١]. جهت آگاهى بيشتر، بنگريد به: بحارالأنوار، ج ٥٩، ص ٩١- ١٤٣؛ زادالمعاد، ص ٨٤٢- ٤٨٥؛ المهذّب البارع، ج ١؛ بلوغ الإرب، ج ١، ص ٣٤٨- ٣٥٧؛ الخطط المقريزية، ج ١، ص ٣٦٧- ٣٦٩؛ الآثار الباقية، ص ٢١- ٢٣٣؛ رساله نوروزيه، سيد هاشم نجفى يزدى( يزد: پاينده)؛ نوروز در تاريخ و دين، سيد عبدالرضا شهرستانى( نجف: مطبعة الآداب)؛ النوروز وأثره فى الأدب العربى، فؤاد عبدالمعطى الصياد( جامعة بيروت، ١٩٧٢ م)؛ نوروز، تاريخچه و مرجع‌شناسى، پرويز اذكايى( وزارت فرهنگ و هنر، ١٣٥٣)؛ النوروز فى مصادر الفقه والحديث، مركز المعجم الفقهى( قم)؛ نوروزگان، مرتضى هنرى( سازمان ميراث فرهنگى، ١٣٧٧)؛« نوروز در فرهنگ شيعه»، رسول جعفريان( نامه مفيد، ش ٩، ص ٢٠١- ٢٢٠)؛« نوروز در تاريخ و اسلام»، سيد جواد مدرسى( نور علم، ش ٢٠، ص ١٠٣- ١١٥)؛« عيد نوروز و صبغه هاى اسلامى آن»، ابراهيم شكورزاده( مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى دانشگاه مشهد، سال ١٥، ش ١ و ٢، ص ٢٤٢- ٢٥٨)؛« نوروز ايرانى در تقويم اسلامى»، ابوالفضل نبئى( مجله دانشكده ادبيات و علوم انسانى دانشگاه مشهد، سال ١٥، ش ٤، ص ٧٠٣- ٧٣٨).