حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٦١ - سخنان امام على عليه السلام درباره زن

خداوند زنان را آفريد و مسئوليت باردارى فرزند و تربيت اولاد را تا سنّى معين بر دوش آنان نهاد؛ و اين پايان ندارد، بلكه باز باردار مى‌شوند و زايمان مى‌كنند. از اين‌رو، هيچ‌گاه از زايمان و تربيت فرزند، فارغ نخواهند شد. گويا خداوند، آنان را به تدبير منزل و خانه‌نشينى مختص كرده، و منزل، محيطى محدود است كه با شوهرانشان سر و كار دارند. بنابراين، خداوند عقلى به اندازه نياز در آنان نهاد، و چون شريعتْ برابر فطرت است، زنان در عبادت و شهادت و ارث‌برى مانند مردان نيستند.[١]

محمد جواد مُغْنيه در اين‌باره مى‌نويسد:

سخنان و ديدگاه‌هاى امام على عليه السلام، حقيقت اسلام است، و گفتار او گفتار قرآن، كه هرگز از يكديگر جدا نشوند تا بر حوض كوثر بر پيامبر صلى الله عليه و آله وارد شوند.

تجربه به اثبات رسانده است كه زنان بهترين ابزار جاسوسى، تخريب، تجارت‌هاى نامشروع، حيله و نيرنگ و فساد و فحشا هستند. از همين‌رو، در حديث، از آنان به دام‌هاى شيطان و شبكه‌هاى ابليس تعبير شده است. از سوى ديگر، اگر كسى در منابع اسلامى كاوش كند، خواهد يافت كه اسلام به زنان به چشم موجودى ضعيف كه شايسته مهربانى و عطوفت است، نگريسته و آنان را در دفاع از خود ناتوان مى‌داند. از اين‌رو، زنان را به شيشه تشبيه كرده و به مردان سفارش نموده كه با آنان مهربانى و مدارا كنند. اين، حقيقتِ مسئله است و هركس جز اين را به اسلام نسبت دهد، مطالبِ ندانسته را به آن نسبت داده است، يا با انگيزه درست و يا به قصد حل مشكل جوانان از راه اختلاط با زنان برهنه و بى‌پروا.[٢]

همچنين استاد مصطفوى مى‌نويسد:

از جمله موارد صراحت لهجه حضرت على عليه السلام، معرفى زن و ترسيم مسير تكاملى‌

[١]. نهج‌البلاغة، تصحيح عبده، ص ١٢٩.

[٢]. مغنيه، محمد جواد، موسوعة الامام على عليه السلام، ص ٢٥٤ و ٢٥٢.