حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢٢٠ - ١ عدالتخواهى

امام على عليه السلام در دوران كوتاه حكومتش، بر اين همّت گماشت كه چهره و روح دين را آن گونه كه پيامبر صلى الله عليه و آله از سوى خدا آورده بود و در جامعه صدر اسلامْ عينيت داشت، بازگردانَد. اينك به نمونه‌هايى از اين راه كارها اشاره مى‌كنيم.

١. عدالتخواهى‌

سخنان امام على و سيره‌اش در عدالتخواهى، شُهره همگان است. هنگامى كه او را بر رعايت مساوات در تقسيم بيت المالْ سرزنش كردند، فرمود:.

أ تأمرونى أن أطلب النصر بالجور فيمن وُلّيت عليه؟! و اللَّه لا أطور به ما سمر سمير و ما أمَّ نجم في السماء نجماً.[١]

مرا فرمان مى‌دهيد تا پيروزى را با ستم بر شهروندان بجويم؟ به خدا كه، نپذيرم تا جهان سرآيد، و ستاره‌اى در آسمان در پى ستاره‌اى برآيد.

و نيز فرمود:

به خدا سوگند، اگر شب را بر خارهاى بيابان به سر كنم و در بند شوم، برايم‌ دوست داشتنى‌تر است از آن كه در روز رستاخيز، خدا و رسولش را ديدار كنم در حالى كه ستم كننده بر بعضى بندگان بوده‌ام.[٢]

و به محمدبن ابى بكر، هنگامى كه او را فرماندار مصر مى‌كند، سفارش‌هايى دارد، از جمله:

و آس بينهم في اللحظة و النظرة.[٣]

ميان آنان، در نگاه و توجّه (نيز) به برابرى رفتار كن.

وقتى عبيد اللَّه بن حرّ جُعفى كه به معاويه پيوسته و او را در صِفّين همراهى كرده است، براى حلّ مشكل خانوادگى خود به كوفه مى‌آيد و به على عليه السلام مراجعه مى‌كند،

[١]. نهج البلاغة، خطبه ١٢٦.

[٢]. موسوعة الامام على بن أبي طالب عليه السلام، ج ٤، ص ٢٢٧.

[٣]. همان، ص ٢٢٦.