حديث پژوهى - مهريزى، مهدى - الصفحة ٢١٩ - چهار زنده كردن روح دين و سنت پيامبر

ترسيدم در گوشه‌اى از سپاه، شورشى برخيزد. اين گونه تفرقه را در ميان امّت، شاهد بوده‌ام.

و در پاسخ ابو موسى در مسئله حَكميت مى‌نويسد:

و ليس رجل- فاعلم- أحرص على جماعة امة محمّد صلى الله عليه و آله و الفتها منّى.[١]

بدان كه هيچ كس بر اجتماع و الفت امت محمّد، از من حريص‌تر نيست.

چهار. زنده كردن روح دين و سنّت پيامبر

ترديدى نيست كه در پسِ احكام شرعى و قوانين و مقرّرات، اهداف و مقاصدى نهفته است كه جوهر و جان شريعت به شمار مى‌روند و تمامى احكام و قالب‌هاى ظاهرى، براى حفظ سلامت و جلوگيرى از آسيب پذيرى آنهاست.

از سوى ديگر، احكام و قوانين، به جهت محسوس بودنشان زودتر مقبول نظر قرار مى‌گيرند و توده‌ها به آنها انس مى‌گيرند، و چه بسا كه در گيرو دار پرداختن به اين ظواهر، جوهر و هدف، به فراموشى سپرده شود. بر همين پايه است كه يادآورى اين اهداف، يكى از برنامه‌هاى پيشوايان دينى و كتب آسمانى است.

مى‌توان گفت كه: عبوديت خدا، عدالت، صداقت و يك رنگى، و احترام به حقوق و كرامت انسانى، چهار هدف برتر اديان آسمانى در عرصه‌هاى روابط انسانى و ارتباط انسان‌ها با خداوند است.

جامعه اسلامى پس از پيامبر صلى الله عليه و آله، در اين چهار عرصه، آسيب‌هاى فراوان ديد.

جاى بندگى خدا را شرك و پيروى غير خدا گرفت؛ ستم و ستمگرى و تبعيض‌هاى ناروا بر كرسى عدالت نشست؛ حيله و نيرنگ و دورويى و دغل، جاى صداقت را گرفت؛ و رعايت حقوق انسان‌ها و احترام به كرامت انسانى جايش را به تحقير و به خواب فرو بردن انسان‌ها سپرد.

[١]. موسوعة الامام على بن أبي طالب عليه السلام، ج ٤، ص ٢٤٥.